The Friends of Eddie Coyle (1973)

Rauwe, ongepolijste misdaadfilm uit de jaren dat ijshockeyers zonder helm speelden. Echte mannen dus en dat gebeurt hier aan de hand van een cast die in dialoog nog een dosis bravado aan de dag legt, maar verder overeenkomstig het scenario in een zakelijke, onderkoelde modus opereren. Die authentieke, grauwe ambiance wordt nog eens versterkt door de spil van het geheel. Mitchum is voortreffelijk als onbeduidende crimineel op leeftijd met zijn eigen sores terwijl hij het hoofd boven water probeert te houden tussen de diverse belangen die zijn omgeving dienen. Noem het maar een character driven film waarin Yates het bescheiden houdt en met relatief weinig actie c.q. geweld bijzonder effectief en krachtig voor de dag komt. Eddie 'Fingers' Coyle is een monument.

Uitstekende film over een crimineel die zijn straf probeert te ontlopen door informatie door te geven aan de politie. Een misdaadfilm met een fijne jaren '70 look waarbij de personages geloofwaardig worden neergezet. Het uitstekende locatiewerk en het feit dat de film weinig opsmuk heeft (ook bijna geen muziek), verhogen het realisme.

Lekker ruwe misdaadfilm uit de 70s. Niet ruw omwille van grof geweld of zo; er zit namelijk niet veel spectaculairs in de film. Maar wat een sobere weergave van het misdaadmilieu. Geen goeden en geen slechten : het is moeilijk om met enig personage te sympathiseren. De term "friends" wordt hier ironisch bedoeld want Eddie Coyle heeft er geen. Je ziet alleen maar mensen die met vieze zaakjes bezig zijn eigenlijk. Een verklikker die zijn celstraf ten allen koste wil ontlopen, een wapenhandelaar, een bende bankovervallers, een barman die ook hitman is voor de mafia, een manipulerende agent.... Prima einde ook. Dit is een film voor wie een groot hart heeft voor de gritty jaren 70, maar verwacht geen actie en geweld.