Jacquot de Nantes (1991)

Liefdevol en teder portret van regisseur Demy door de ogen van echtgenote Varda, zowel als persoon als kunstenaar. Jacquot de Nantes is geen gewone biopic over Demy. De film volgt Demy hoofdzakelijk als jongetje en adolescent en zijn wens om marionettenspeler/decorbouwer/filmregisseur te worden. De herinneringen aan en gebeurtenissen tijdens zijn kindertijd (waaronder WWII) spelen ook een hoofdrol in de films van Jacques Demy. Veelvuldig wordt de film vermengd met het oeuvre van Demy waar dezelfde scene/herinnering terugkomt, tot vaak verbluffende resultaten. Maar daar blijft het niet bij... Varda zet ook Demy als oude man op het celluloid, waarbij extreme close-ups niet worden geschuwd en zelfs niet een tedere hand van Varda op zijn schouder. De wetenschap dat Demy haast direct stierf na de opnamen van deze film, geeft deze ode aan een eigenzinnige filmregisseur nog dat extra beetje schwung. Indrukwekkend, al ben ik een van de weinigen blijkt maar weer eens...

Erg genietbaar deze film die hulde brengt aan cineast Jacques Demy. Agnès Varda zorgde heel bijzondere opbouw, doorspect met korte fragmenten van films waarin Demy een voet had. Heel mooie sfeerweergave van de oorlogsjaren en de jaren die er kort op volgden. Heel wat Franse, nostalgische chansons fleuren het geheel op en wat het meest, beslist gewild, tot uiting komt is de extreme passie van de jonge Jacques Demy voor de cinema, telkens passend vertolkt door drie jonge acteurs.