Yotsuya Kaidan (1956)

Oersaaie eerste helft, pakkende tweede helft. De eerste drie kwartier worden gevuld met statische praatscènes met matige acteurs en een niet al te logisch verhaal. Iemon hield van zijn vrouw, dus waarom loste hij het chantageprobleem dan op door haar te laten vermoorden, de chanteur zijn geld te geven en te gaan trouwen met een vrouw van wie hij niet houdt? Dat is driemaal in zijn nadeel, terwijl, als hij toch al voor moord kiest, net zo goed die chanteur kan omleggen. Het slaat nergens op. De film komt er bijna mee weg doordat na drie kwartier de horror zijn intrede doet en het een sfeervol geheel wordt. Een beetje voorspelbaar, dat wel, maar goed uitgevoerd. De dood van die vrouw is vrij gruwelijk, zeker voor die tijd en de spookdreiging, die al dan niet de verbeelding van de andere personages zijn, werken ook goed. Daardoor wordt deze film, die aanvankelijk totaal levensloos lijkt, ineens toch wel een kijkje waard. 2,5* Noot: Deze recensie stond eerder al bij Tokaido Yotsuya Kaidan, die ik per ongeluk met deze film verwarde. Komt doordat ze dezelfde Engelse titel en plot hebben, maar dat bij deze de Engelse titel nog niet staat.