Ride in the Whirlwind (1965)

Behoorlijk saai ook af en toe. Toch heb ik me redelijk vermaakt, maar dat zal ook te maken hebben met de korte speelduur.

Matig. Op zich is de premisse wel interessant en tijdens het laatste kwartier maakt de film dat ook wel waar, met een voor mij bevredigend en ook mooi gefilmd einde. Helaas laat men in dat eerste uur vaak steken vallen waardoor de schwung er meer dan eens uit gaat en de film als een pudding inzakt. Men tracht een weinig geromantiseerde western te maken - dan ben ik altijd wel geïnteresseerd -, maar de urgentie van de klopjacht had te allen tijde aanwezig moeten zijn, en dat is niet het geval. Spijtig. 2,5

Goed gemaakte en goed uitgebalanceerde ‘kleine’ western waarin Jack Nicholson een grote hand heeft gehad. Naast de hoofdrol nam hij ook het script en de productie voor zijn rekening. Het levert een goeie mix van realisme, actie en psychologie op. De nadruk ligt meer op de onderlinge relaties tussen de personages dan de actie en dat houdt het wel interessant. Dit is een film uit midden jaren ‘60 en Hollywood is dan volop in transitie. Dit is zeker geen western met traditionele helden. Jack Nicholson en zijn gezellen zijn echte anti-helden die zich op het verkeerde moment op de verkeerde plaats vinden en op de loop moeten. De goeden in het verhaal glijden door hun gebrek aan onderzoek en impulsieve lynchpartijen af in een onverkwikkelijke grijze zone. Chick van dienst is Millie Perkins: aan haar look zie je ook wel dat dit gemaakt is midden jaren ‘60. Verder zie ik ook voor het eerst in een een western een Afro-Amerikaan als cowboy opduiken. Nog een sign of the times.