So Weit die Füße Tragen (2001)

Geen onaardige post-oorlogsfilm, die door zijn avontuurlijkheid wel enigszins door de verbeelding spreekt. Wel even door het eerste kwartier heenbijten want toen had ik m bijna uitgezet, zo zwak van de hak op de tak geregisseerd. Eenmaal in het kamp wordt het wat boeiender. Verwacht hier geen hoogstaande cinematografie of acteerwerk, gewoon een degelijke plot drive film.

Ik heb al behoorlijk wat oorlogsfilms gezien maar dit is toch wel 1 van de beste. Een film die sterk doordringt met een heel goede acteerprestatie van Bernhard Bettermann. De film duurt 2.5 uur maar die vliegt voorbij. Ik hou van survivalfilms en dit is daar een prachtig voorbeeld van. Indien ik de documentaire van The Greatest Story Never Told over Hitler niet had bekeken en vervolgens de naam van Cornelius Rost had gegoogled had ik deze parel misschien nooit ontdekt. Je ziet hier op Moviemeter ook al dat dit in feite een vergeten film is. Nochtans een hele mooie die op het einde zelfs bij mij een traan wist los te werken. Wat een sterke mens.

Helemaal niet slecht maar ik sluit me aan bij wat sommigen zeggen; de Duitsers zetten zichzelf in een slachtofferrol... zoveel medelijden had ik eigenlijk niet met oberleutnant Forrell dus qua inleving viel het me tegen. Het "Wir haben es nicht gewusst" excuus komt een beetje flauw aanzetten op het einde, wanneer de Jood hem helpt. Het scheve standpunt ondergraaft de geloofwaardigheid van een nochtans mooi opgezette avonturenfilm in "Fugitive" modus. Mooie decors, avontuurlijke momenten en een erg lange vlucht huiswaarts voor Forrell dat hem van de Siberische goelag tot het exotische Perzië brengt. Hoewel de film veel gelijkenissen vertoont met het veel betere The Way Back (2010) (4*), is het bronmateriaal niet hetzelfde en is Peter Weirs film zeker geen remake. Opgelet : het sentimentele einde is zo tenenkrommend dat ik ze haast niet meer recht kreeg.