După Dealuri (2012)

Een indringende film, realistisch en rauw met een sobere, sombere sfeer. Het wist mij niet constant te boeien. Ik had daardoor wel een beetje moeite met de lange speelduur en de herhaling van gebeurtenissen. Naar het eind toe kwam ik er meer in. Het loopt triest af, maar dat past er wel bij. Je moet ervoor in de stemming zijn. 3,5*

Traag psychologisch drama waarin twee innige vriendinnen, die samen opgroeiden in een weeshuis, met elkaar worden herenigd. De labiele Voichita [Cosmina Stratan] voegt zich bij Alina [Christina Flutur] die al enige tijd als non verblijft in een Orthodox klooster. Voichita hoopt aanvankelijk met Alina een nieuw leven op te komen bouwen, maar al gauw blijkt dat Alina's loyaliteit aan het geloof te sterk is. Daarom probeert Voichita zich aan te passen aan het rigide regiment in het klooster, maar dat heeft onverwachte gevolgen. Stratan en Flutur wonnen gezamenlijk de Gouden Palm voor beste actrice en Mungiu kreeg dezelfde prijs voor zijn scenario. Maar Mungiu de regisseur is hier de absolute ster. Hij houdt zijn camera constant gericht op zijn hoofdpersonen die in sommige scènes niet meer zijn dan toeschouwers of toehoorders. Met behulp van Mungiu's acteursregie slagen Flutur en Stratan, die allebei hun filmdebuut maken, erin om heel subtiel iets van hun innerlijke gevoelens bloot te leggen. Het had allemaal wel een stuk compacter gemogen en het slot is onbevredigend.

Prima film van van Christian Mungiu die een rauw intens portret schets van het leven binnen een geloofsgemeenschap dat met de grenzen flirt van een sekte. In de geest van hun geloof zou je nog kunnen denken dat ze het "goed" voorhebben, maar hun wereldvreemdheid en enge denken is zo beklemmend dat ze de persoon zelf uit het oog verliezen met hun dwaze reguleringen. Een film die me ook niet altijd wist te pakken al waren er wel uitstekende periodes of scènes die wel blijven plakken. Zeer vrolijk wordt je er allemaal niet van. Het is een film die de nodige tijd neemt om de gebeurtenissen te laten geschieden. Mooi gelaagd en uitstekend acteerwerk. Prima sfeerschepping ook van een afgelegen kil gebedsoord met een ultra-orthodoxe pater familias en wat kloosternonnen. Ik kijk wel uit naar R.M.N., Mungiu's volgende prent. Als die ook rond het niveau van "4 Luni, 3 Săptămîni Şi 2 Zile" zit, dan komt het wel goed.