Mud (2012)

Geweldige film! Een boeiend verhaal in een intrigerend decor van het Amerikaanse plattelandsleven en een prachtige coming-of-age-verfilming over vriendschap en liefde. Deze film over twee jongens die op sleeptouw worden genomen door een mysterieuze man doet overigens wat denken aan de eveneens geweldige (maar oudere) Vozvrashchenie van Zvyagintsev uit 2003 (dus mijn antwoord op de vraag van sinterklaas zou een 'ja' zijn).

Film vandaag weer eens gezien, op 'België Eén'. Blijft wat mij betreft een prachtige film, met een uitzonderlijk ingetogen rol van McConaughy. Voor mij is het ook primair een coming of age film, omdat de film vooral om de 14-jarige Ellis gaat, de oudste van de 2 vrienden die met McConaughy een bijzondere vriendschap ontwikkelen (de leeftijd van 'Neck' wordt nergens genoemd volgens mij, maar hij lijkt net iets jonger?). Mooie sfeer, die de hele film blijft boeien, goed ontwikkelde karakters, en toch ook een boeiend 'subplot' die het verhaal van McConaughy beschrijft. Voor mij een dikke 4 sterren.

Fijn hoe 'Mud' (2012) een Bijbelse parabel en een klassiek coming of age-verhaal combineert met een felrealistisch sfeerportret van 'white trash' aan de Mississippi rivier. Een beetje de bitterzoete, mistroostige, rebelse poëtica van Johnny Cash, Sam Peckinah, Charles Portis, Cormac McCarthy en misschien zelfs van oervader Mark Twain. Het is een film die ik heel graag heel goed wil vinden, maar die net niet weet te imponeren. Aan de twee kindacteurs (Tye Sheridan en Jacob Lofland) ligt het in elk geval niet, want die zijn heel sterk als de beschadigde dolers op het precaire breukvlak tussen hun kinderlijke onschuld en hun schuldbewuste volwassenheid. Aan Matthew McConaughey ligt het natuurlijk ook niet, want die is perfect als de mythische vader-figuur die ontzag en dreiging oproept. En onder de regie van Jeff Nichols oogt en hoort het zich aan als één brok onvervalste cajun-sfeer. Dat is het allemaal niet: 'Mud' (2012) wil rauw en hard zijn, maar de emotie die het overbrengt wordt nooit ondragelijk schrijnend. Het overweldigende watergeweld van de Mississippi blijkt uiteindelijk het rustige vaarwater van een lazy river, waarin de karakters (en de kijker met hen) loom meedeinen met de golven.