50/50 (2011)

Ja. 50/50 had ik een paar jaar geleden de trailer van gezien en hij leek me nogal flauw. Toen zag ik hem later met erg hoge recensies en heb ik met redelijke verwachtingen de film toch maar aangezet. Gewoon een kans geven. En tot mijn verbazing was hij nog erg goed ook. De balans in deze tragikomedie is erg goed, je gaat al snel meeleven met Lewitt ondanks zijn stille karakter. Je zit eigenlijk al vanaf het begin met een bonk in je maag. De emoties worden op sommige scenes ook sterk overgebracht. De scene dat Lewitt de hand van zijn moeder los laat vlak voor de operatie had ik moeite mee, ik voelde de vonk er van af springen. en je zal me wel haten, ik had het einde toch wel iets zieliger verwacht. Maarja, kan aan mij liggen. Goede film.

Een stonerkomedie met Seth Rogen wordt er toch iets grimmiger op als Adam (Joseph Gordon-Levitt) de medicinale wiet rookt om zijn kankerleed te verzachten.Rogen/Gordon-Levitt zijn leuk op elkaar ingespeeld en hun mannenvriendschap werkt aanstekelijk. '50/50' heeft net dat rauwe randje waardoor het geen inwisselbare sentimentele tearjearker wordt, vooral door hoe de mensen rond de betreffende kankerpatiënt stuk voor stuk hun eigen egocentrische agenda's hebben. Al moet zijn vriendinnetje Rachael (Bryce Dallas Howard) ongemeend hard door het stof, als ze niet de rol van volmaakte ziekenverzorger kan spelen. Het wordt wat ongeloofwaardig als Adam's kankertherapeute, Katie (Anna Kendrick), die wél een positieve vrouwenrol in zijn leven gaat vervullen. Dit zijn van die voorspelbare en seksistische clichés, over goede en slechte vrouwen, die erin blijven sluipen in dit soort toegankelijke publieksfilms.