Kiseki (2011)

Koreeda wederom balancerend op de dunne lijn tussen sentimentaliteit en 'echte' emotie. Dat lijkt aanvankelijk niet goed te gaan. Een iets te hoog tempo naar mijn gevoel, en een soundtrack die aanvankelijk klinkt als een lul op een drumstel; maar gaandeweg lijkt de film toch in het juiste ritme te komen. Of misschien wen ik eraan. Koreeda krijgt me in ieder geval toch weer te pakken, weet weer te ontroeren, juist door het drama geen melodrama te laten worden, en het kinderlijke niet te laten ontaarden in kinderachtigheid. Het poëtische houdt altijd iets bescheidens, iets realistisch. Uiteindelijk ruim aan de goede kant van genoemde lijn dus, maar wat mij betreft behoort dit niet tot de echte hoogvliegers binnen zijn oeuvre.

Luchtige, bij vlagen aandoenlijke film over kinderen die een oplossing trachten te forceren voor de problemen waarmee zij geconfronteerd worden. Hirokazu Koreeda heeft dat met de nodige humor verpakt in een vlotte film, die de tegenstellingen tussen de denkwereld en logica van kinderen en volwassenen illustreert. Erg leuk. Naar mijn smaak een van de betere Koreeda’s.

Na onlangs zijn nieuwste, La vérité, gezien te hebben, met deze I wish intussen toe aan mijn 13e Kore-eda. Jammer genoeg voor mij één van zijn mindere films zonder dit echt slecht te noemen. Eerder een rustig voort kabbelende film over twee broertjes die van elkaar gescheiden leven, maar bij elkaar willen zijn. Een film over dromen en verwachtingen, over aspecten in het dagelijkse leven en hoe kinderen er tegenaan kijken in hun aparte kijk op de dingen des levens. Een mooi uitgangspunt, dat zeker, maar ik vond het plot nogal langdradig en vrij lang nietszeggend. Voorbij halfweg wordt het iets beter, maar dan was voor mij het kalf reeds verdronken (al bedoel ik het niet zo negatief). De ervaringen van een kind geuit vanuit een dromerige fantasie komen hier tot leven, maar raakten me iets te weinig (hoewel het onderwerp hier wel toe leende). Wel wederom prachtige beelden en een mooie inkijk in de Japanse cultuur. Mooie sfeerbeelden van het leven langs een levende vulkaan ondersteund door rustige muziek. Degelijk, maar het mocht iets meer zijn.