7 Gwanggu (2011)

Belabberde zuid-koreaanse Alien-kloon, met als plaats van handeling een boorplatform in plaats van een ruimteschip. Aanvankelijk ziet het er visueel allemaal nog niet eens zo beroerd uit en kan het best nog wat worden. De humor is direct wel aan de flauwe kant en de personages zijn van meet af aan erg vlak. Zodra het monster zich aandient gaat het vervolgens snel bergafwaarts. Hier en daar kunnen de special effects er mee door, maar overwegend oogt het allemaal vrij lelijk. Sporadisch heb je zelfs het idee naar een animatiefilm te zitten kijken. Vanaf dat punt is er geen redden meer aan en wordt de film steeds slechter.

Letterlijk en figuurlijk bagger. Niet te veel woorden aan vuil maken.

Regisseur Ji-hoon Kim pakt effectief uit wanneer het op de locatiekeuze aankomt, want de roestige en donkere omgeving wordt geregeld goed benut. Sector 7 ziet er degelijk uit wanneer het op de wereldschepping aankomt, waar de makers met één enkele locatie goed gebruik van maken. Helaas staat daartegenover het uiterst ondermaatse acteerwerk en de bijzonder geforceerde humor die absoluut niet thuishoort in deze film. Het zit elke vorm van spanning in de weg, een element dat sowieso al niet vooruit werd geholpen door de matige opmaak van de bedreiging. Het monstertje wordt onder andere met computertechnologie tot leven gewekt, maar dit komt dermate gemaakt en houterig voor de dag dat elke vorm van gevaar meteen verloren gaat. Een aantal bombastische actiescenes zorgen voor leven in de brouwerij, verder is dit een typische zo-weer-vergetenfilm.