The Dark Mirror (1946)

Raar basisgegeven, waarbij men zeker is dat één helft van een tweeling een moord heeft gepleegd, maar omdat ze elkaar beschermen en men dus niet zeker is wie het gedaan heeft, staat de politie machteloos? Arresteer ze dan gewoon allebei. Goed, alle acteurs doen het goed, De Havilland natuurlijk het best, en de (pogingen tot) psychologische analyses van onze psychiater in de hoofdrol zitten wel interessant in elkaar. Naar het einde toe wordt het misschien een tikkeltje te voorspelbaar, maar dat kan de pret niet drukken. Tot slot wel charmant dat beide zussen meestal een halsketting of broche dragen waaruit blijkt welke van de 2 het is, zodat we als kijker niet verward raken.

Olivia de Havilland slaagt erin de twee zussen een verschillende persoonlijkheid te geven. Terry is manupilatief en assertief; Ruth is schuchter en onzeker. Bij Ruth zie je de spanning in haar schouders en hoor je de twijfel in haar spreekstijl. In het begin dragen ze dezelfde kleren, maar later draagt "evil twin" Terry zwarte kleren, terwijl Ruth wit draagt. Het verdubbelingsmotief is ook aanwezig in de spiegel. Wanneer Terry ontmaskerd is, gooit ze een spiegel stuk. Het psychologische onderzoek gebruikt methoden die toen in trek waren: de associatietest, de leugendetector en de rorschachtest, die van een rijke verbeelding getuigt. Het is een beklijvende psychologische thriller met een complexe dubbelrol voor De Havilland.

Goeie film over een vrouw die verdacht wordt van moord, maar een identieke tweelingzus heeft. Een psychologisch drama met wat thriller elementen. Echt spannend wil het niet worden, maar het zit wel goed in elkaar. Een uitstekende dubbelrol van Olivia de Havilland, en ook technisch is het vrijwel naadloos gedaan.