Abbott and Costello in the Foreign Legion (1950)

Een echte liefhebber van Abbott en Costello? Neuh.. dat nou ook weer niet. Maar af en toe kijk ik er wel eens eentje als tussendoortje. Die twee zijn in ieder geval een stuk beter te genieten dan de Three Stooges. Daarbij zijn hun filmpjes altijd lekker kort én de kinderen vinden ze prachtig. Trouwens, Lou Costello heeft waarschijnlijk goed gekeken naar Oliver Hardy, want heel veel maniertjes lijken wel gekopieerd. In the Foreign Legion is wel één van de leukste van Abbott en Costello die ik tot nu toe zag.

Dit is inderdaad niet hun beste film maar van de andere kant is Abbott and Costello in the Foreign Legion toch wel erg onderhoudend.Vooral hun aankomst in Algiers en dan met name de scene op de slavenmarkt is erg leuk en ook de woestijn staat garant voor enkele grappige routines. De bijrollen worden op zich ook wel goed ingevuld maar dragen verder niet al te veel bij aan het komische gehalte van de film.En dat doen zeker het script en de regie ook niet,want die vind ik alle twee nogal mat en vrij inspiratieloos. Dus moet het duo het voornamelijk op eigen kracht doen en ik moet zeggen ze stellen zeker niet teleur en tillen In the Foreign legion toch nog naar een zeer acceptabel niveau. Geen topper in hun oeuvre maar toch zeker wel een degelijke middenmotor.

In deze film speelt Douglass Dumbrille opnieuw de rol van een corrupte Arabische sjeik na zijn optreden in Lost in a Harem. De opnames voor deze film stonden oorspronkelijk ingepland voor december 1949. Lou Costello moest echter in november 1949 een operatie aan zijn galblaas ondergaan, en de opnames werden uitgesteld. Ondanks dat Costello een stuntdubbel had, deed hij de worstelscènes zelf. Helaas leverde hem dit wel een verdraaide arm, en een uitgerekte pees op. Ondanks dat deze film wat gehaast is, valt er genoeg te beleven. De humor is vaak zo eenvoudig, maar weet je uiteindelijk alsnog een lach op je gezicht te bezorgen. Dit geldt ook voor de razendsnelle woordgrappen. In deze film horen we de stem van Candy Candido voorbij komen. Hij zou na de dood van Costello met Bud Abbott samenwerken. Nog steeds onderhoudend genoeg voor de liefhebbers. 3,0 *