De Witte (1980)

Ja moeilijk om hier nu een bepaald cijfer op te plakken. Wel een typische Vlaamse film weer met de nodige humor. De Witte zoekt het zelf maar je hebt er eigenlijk wel medelijden mee als hij weer eens onder zijn vijs krijgt. Persoonlijk dacht ik dat de film veel langer zou duren maar misschien verwar ik met de serie. Ik had de film ooit al eens gezien maar omdat het zolang geleden is, besloot ik opnieuw te kijken. Veel was zeker nog herkenbaar wat weergeeft hoe legendarisch sommige scènes wel niet zijn. De gevechten vond ik het minste stuk. Ik zou niet meteen een andere film kunnen opnoemen om zich met deze te spiegelen. Ik denk wel dat je echt Belg of Vlaming moet zijn om dit echt te kunnen appreciëren. Het budget lijkt me ook niet erg hoog te zijn plus er zijn al auto's te zien van de jaren '70 op het einde. Er zijn vast nog schoonheidsfoutjes maar daar kijk je met de fratsen van de Witte zo doorheen.

De goeden ouden tijd, ze mogen hem hebben, zei mijn overgrootmoeder zaliger die ik nog heb gekend. In haar oude dag wilde ze dit niet meer opnieuw beleven. Ik heb het boek van Claes nog op school moeten lezen maar kon me niet meer herinneren dat het zo'n triest verhaal was. Vooral de fratsen van De Witte waren me bijgebleven. Het is een portret van een arm Vlaanderen in 1900, waar de kerk nog veel te zeggen heeft en zich met politiek bemoeit, waar het dagelijks leven draaide rond noeste arbeid en de mensen bits en bot waren, waar het opgroeien was in liefdeloze gezinnen. Was de Witte zoveel slechter dan andere jongens in die tijd? Nee hoor, de tijd was gewoon zo. Maar het wordt wel echt somber wanneer de 12 jarige jongen tot zelfmoordgedachten wordt gedreven wanneer iedereen zich maar tegen hem blijft keren. Vreemd moment in de film wel tijdens het "Guldensporengevecht" wanneer je plots vliegtuigen hoort passeren. De Witte van Zichem is helemaal niet slecht maar de film mist lichte momenten want het voelde zwaar aan.

Typische nostalgische Vlaamse film die waarschijnlijk slechts ten volle tot zijn recht komt in Vlaanderen. Vroeger bij de grootouders verschillende keren gezien en De Witte van Sichem mag gerust tot het canon van de Belgische filmwereld gerekend worden. Inhoudelijk misschien niets bijzonders waarbij de twaalfjarige Louis - Wittekop - Verheyden schelmenstreken uithaalt tot wanhoop van zijn ouders. Aan werken heeft hij eerder een broertje dood. Wanneer hij het boek “De Leeuw van Vlaanderen” van Conscience ontdekt, gaat hij er helemaal in op met het naspelen van de veldslag als summum. De film is vrij fragmentarisch, maar geeft toch een goed idee van de tijdsgeest weer. Begin 1900 was de heden gecontesteerde Leopold II nog koning en zijn borstbeeld siert de ook de klasruimte. Ook de streng gelovige boerengemeenschap en de invloed van lokale notabelen als de leraar en de pastoor zijn vandaag moeilijk voor te stellen. Het socialisme is des duivels al zou het rond dezelfde periode in de steden reeds een opmars maken. Ook daarom dat sommigen argwanend keken naar het werk in de fabrieken in de steden. Leuke bijrol van Raymond van het Groenewoud als kaartjesknipper. Voor de rest prima geacteerd, hoewel nogal plat en theatraal soms. Komt misschien wat vreemd over vandaag de dag.