The Knack ...and How to Get It (1965)

Destijds niet alleen gelauwerd met Bafta-onderscheidingen, deze Britse film, maar ook succesvol in Cannes, Berlijn en op de Golden Globe Awards. Typisch Britse humor in woord en beeld, soms erg geslaagd, soms eerder flauw temeer dat na bijna 50 jaar, één en ander toch door de tand des tijds werd onderuit gehaald. Zo zal Michael Crawford destijds wel als verrassend en verfrissend zijn overgekomen, terwijl iedereen hem nu nog wel éénzijdig herinnert uit series als "Some Mothers have them...". Al bij al toch wel een doenbare prent. Er wordt in "The Knack..." ook wel bewust gesneerd naar het sociaal leven in de de Londense grootstad (de praatjes, de onverschilligheid van de man in de straat, politie inbegrepen, de frivoliteit....)

Beetje wonderlijke in zwart-wit geschoten komedie, met Michael Crawford in een hoofdrol, vooral bekend als de onmogelijke stuntelaar Frank Spencer in de Moeder's Mooiste komedie reeks.

Zeventien jaar geleden stelde ik hier dat deze film de tijdgeest duidelijk niet heeft overleefd. Na mijn tweede kijkbeurt vind ik dat nog steeds, met de kanttekening dat hij toch een mooi tijdbeeld geeft. Het begin van de permissive society, vrije liefde en vrije seks, alles moest kunnen. Terwijl de worstelingen van de jonge mannen (en de jonge vrouw) met hun gevoelens, hun verlangens - al dan niet onder druk van hun omgeving - van alle tijden zijn. Sommige grappen zijn nog best aardig. Sommige gedeelten kunnen absoluut niet meer... Het commentaar van voorbijgangers is grappig, het uitblijven van commentaar zodra het om 'rape' gaat geeft te denken. Ik zag gelijkenis tussen Rita Tushingham en de jonge Anne van Egmond.