The Crow: City of Angels (1996)

Aangezien ik de eerste The Crow (1994) altijd een goeie film heb gevonden kon ik het me niet permitteren deze tweede nooit te zien. Omdat bijna iedereen me vertelde dat het een rotslechte film was heeft het geduurd tot nu, 13 jaar later, dat ik hem voor't eerste heb gezien. De eerste 15 minuten waren rotzooi, een amper te volgen beeldenstroom die ogenschijnlijk kant noch wal raakt. Maar daarna komt er gelukkig structuur in het verhaal en wordt alles duidelijk. Het is een onvervalste B-Film die nergens het niveau haalt van zijn voorganger maar voor de liefhebbers toch nog genoeg weet te boeien door er een genietbare geweldfilm van te maken. De erg sfeervolle soundtrack is zeker het vermelden waard, die is beter dan gemiddeld en valt meteen op. 6/10. Na dat vervelende eerste kwartier werd het toch nog een erg genietbare Actie-Geweldfilm die me kon boeien tot op't einde. Het zag er allemaal erg groenachtig uit, maar dat zal nodig geweest zijn om de special effects er nog enigszins geloofwaardig uit te laten zien De moeite om eens gezien te hebben, ALS je een fan bent van dit genre

The Crow: City of Angels is een film die qua ingrediënten zeker niet onder zal doen voor de eerste film. Echter is het verhaal te gekopieerd en kent het in die zin geen verrassingen. Je hebt dan ook al snel het gevoel dat je het allemaal al eens gezien hebt.

The Crow was in mijn puberteit een heel coole film. En eerlijk gezegd is het dat nog steeds wel. Net als dit tweede deel. De sfeer, met muziek die wisselt tussen korenzang en maren 90 metal is gek genoeg heel passens, de neogotische elementen vermengd met metal, de dystopische beelden van LA, kleding die een combi is van cyberpunk en sm, en dat alles ook nog in felle kleurcontrasten gefilmd… qua stijl en sfeer is deze film geweldig. Groot minpunt is echter het acteerwerk. Vooral The Crow zelf vond ik niet altijd overtuigend, net zoals enkele badguys. Dat ligt deels aan het schrijfwerk, vol goedkopen oneliners. Maar ook aan de weinig overtuigende en vaak overdreven beleefde manier van acteren van de hele cast. Geen enkel dialoog voelt rauw, oprecht emotioneel. Enkel die tattooshop eigenaar en Iggy Pop overtuigden mij. Leuk om hem te zien in deze rol. Ook het verhaal is helaas niet heel spannend. Na de mooie eerste akte krijgen we de wraakacties van The Crow, en dan is het één voor één aftellen naar het eind. Gek genoeg zijn deze actiemomenten voor mij het minpunt van deze dilm. The Crow is een dreigend uitziend personage, maar tijdens de wraakacties gedraagt hij zich vaak als een soort joker, met flauwe grappen en al. De sfeer slaat in deze scenes om en net duistere gotische sfeertje is dan helemaal weg. Jammer. Ook de CGI brengt mij weer even terug naar eind jaren 90. Bijzonder retro. Toch nog 3,5 sterren, want de film barst van de sfeer en mooie shots, en daar ben ik altijd gevoelig voor. De wereld van The Crow, moet je liggen, maar ik breng er graag eens een avondje door. Oja, en bonuspunten voor het optreden van Deftones. Want een goede band was dat en is dat nog steeds. 3,5*