The Rage: Carrie 2 (1999)

Sequels... sommige mensen krijgen al een waas voor hun ogen als ergens een 2 achter staat. Carrie is voor mij niet heilig, maar wel een gerespecteerde classic van Da Palma, die stijlvol bloedvergieten matchte met een euforisch gevoel van gerechtigheid. Hetzelfde kunstje wordt hier herhaald, maar in het visuele keurslijf van zijn eigen tijd. Voelt als alle andere slasher(-achtige) titels uit die tijd (I Know, Urban Legend...). Verrassend is het nergens, maar het blijft een geweldig concept die óók in de late jaren 90 werkt.

Bestaan er ook vervolgen op Stephen King films die niet crap zijn?? Echt een zinloos vervolg, Het is ongeveer 30 jaar na het origineel en dan blijkt Carrie's pa nog een dochter bij een andere vrouw te hebben, die nog zo jong is dat ze nog op high school zit?? Weet niet hoe oud die pa dan is, maar beetje vaag.. Dan heb je de talentvolle Mena Suvari (American Beauty/American Pie) in je film en dan laat je haar na 5 minuten in beeld geweest te zijn al dood gaan? De enige boeiende scenes zijn de scenes uit deel 1 die je doen herinneren hoe spannend het origineel was en je doen verlangen dat je die nu aan het kijken was i.p.v. dit. Het enige pluspuntje is Irving die het personage Sue opnieuw speelt, zodat we weten wat er na deel 1 met haar gebeurd is, maar aan de andere kant was dat ook weer niet echt iets wat ik mij onwijs afvroeg na het einde van deel 1.. Deze film is i.i.g. nog niet zo slecht als de tv remake van Carrie uit 2002 of de bijna frame voor frame remake uit 2013 met Chloë Grace Moretz.... Wat mij betreft hadden ze het gewoon bij het origineel moeten laten of King zelf een vervolg laten schrijven

Entertainend. Ik vind het moeilijk om voor mezelf te beantwoorden of dit vervolg op de klassieker uit 1976 beter is of minder goed is. Ik vind beide films niet veel soeps, maar allebei door verschillende redenen. Dit vervolgdeel houdt een compleet andere toonzetting aan, waardoor het zelfs moeilijk is om beide films in hetzelfde universum te plaatsen. We volgen een aantal personages die zichzelf allemaal op hun eigen manier vervelend neerzetten. De een doet het door middel van schreeuwen, de ander door te slaan en de volgende eist de aandacht op door het hoofd kaal te scheren. Wederom wordt de formule dus gevolgd om van ieder personage die niet Bergl of London is een onuitstaanbare verschijning te maken. En dat weet aardig te lukken. De film kijkt voor een best lange tijd goed weg, maar iets toevoegen aan het vorige deel doet het niet echt. Daarvoor is het allemaal te rommelig en makkelijk geschreven, waarschijnlijk met als doel om snel even de centjes bij te vullen. Het acteerwerk is ook niets om over naar huis te schrijven, maar die hoop had ik met deze film allang opgegeven. Het is vooral de finale die best lekker doortrapt met lompe effecten, opvallend grafische moorden en een algemeen prettige toon van horror. De film werkt er dan wel lang naartoe, maar dat was in het voorgaande deel ook zo. Het verschil dit keer is dat het nu allemaal wat minder subtiel naar voren wordt gecommuniceerd, maar dat kan je verwachten van een 90s film. Absoluut geen hoogvlieger, maar wel erg vermakelijke onzin. De reden waarom dit geen voldoende krijgt zit hem in de allerlaatste scene, die ik behoorlijk slecht vond aansluiten op de rest van de film. Het is slecht, maar wel vermakelijk slecht, en dat kunnen niet veel films van dit kaliber 't vervolg nadoen. Geschikt voor een simpele avond in een dronken bui.