Alting Bliver Godt Igen (2010)

Weer een betere Boe, mocht ook wel na de martelgang die Offscreen was. Al is het wel een stuk conventioneler, plotgewijs voornamelijk. Beetje afgezaagd zou je het zelfs kunnen noemen, het hele mindfuck gebeuren waarin fictie en realiteit in collisie raken. Pakte in Reconstruction pertinent beter uit. Deze film moet het dan ook vooral hebben van zijn visuele krachtpatserij. Prachtig gefilmd, opvallend hoe hij telkens weer ijverig omspringt met de meest geweldige belichtingen. Een echte virtuoos op dat gebied, zoveel is wel duidelijk na een viertal films van de man gezien te hebben. Albinus's prestatie is tevens solide. Gelukkig een stuk minder ergerlijk dan een tergende Bro uit Offscreen, en veel minder saai dan die lamlendige biljartbal uit Allegro. Aan het kaliber Bonnevie/Kaas kan hij dan net weer niet tippen. Tegenvallender is echter de soundtrack; waar Boe normaliter veel sfeer en mystiek meegeeft door middel van muziek, klonk de soundtrack hier grotendeels veeleer als iets wat je in zo'n vrijdagavond RTL thrilletje aantreft. Behalve enkele schaarse momentjes wellicht, zoals wanneer de pianomuziek intrede deed. Maar zeker de moeite waard, al is het maar omwille van de schitterende cinematografie. Voor nu een kleine 3,5*, maar ik voorzie dat dit wellicht een groeiertje is.

Tegenvaller. Voor een werkje uit Denemarken kun u me normaal gesproken midden in de nacht wakker maken, maar deze is het toch net niet. Thriller die een lange opbouw heeft, en derhalve lang, vaag en onopvallend blijft. Het laatste half uur komt er eindelijk wat meer vaart en spanning in het af en toe moeilijk te volgen verhaal, maar gaan ze uiteindelijk aan het slot definitief in de fout door opzichtig te proberen er een kunstzinnig tintje aan te geven. Iets wat niet past en zeker niets toevoegt aan deze film. Wat ook niet meehelpt trouwens is dat het mannelijk hoofdpersonage een laffe, egoïstische lompe hork is. Dat hij verderop in het verhaal ook nog paranoia wordt, doet je als kijker dan ook helemaal niets. Volgende keer beter dus.

Op zich een spannende film over een man die bij toeval een staatsgeheim ontdekt. De film is boeiend en er wordt prima geacteerd. Maar er zitten wel hiaten in het script die allerlei vragen oproepen en de film ook best ongeloofwaardig maken. Het script maakt sowieso een warrige en chaotische indruk waardoor ik sterk het gevoel krijg dat ik mijn kop er goed bij moet houden om de film te kunnen volgen. Er komen ook mensen in voor waarbij je op dat moment hebt; wie is dit en wat is zijn rol? En bij sommige mensen blijft dat ook zo. En dan gaan we tegen het einde ineens een halfjaar terug in de tijd zonder een aanwijsbare reden en is de film ineens afgelopen voor je het weet en snap ik er helemaal niets meer van. Ik blijf echt perplex achter. Ligt dat dan aan mij of ligt dat aan de film? Ik geef de film de schuld.