Wake Wood (2010)

Mwah... Op zich is het allemaal net vermakelijk genoeg om te blijven boeien, maar het matige niveau wordt nooit echt doorbroken. De film mist ook veel te veel spanning voor een horror. Totaal gebrek aan engheid. De gore is ook niet veel meer dan redelijk. Het hoofdzakelijke ritueel en de aanverwante zaken zijn dusdanig absurd dat het soms bijna een beetje lachwekkend is. Bijvoorbeeld een doorsnee huisvader die zonder al te veel moeite even zijn dochter opgraaft die al een jaar onder de grond ligt, om er vervolgens doodleuk een vinger af te knippen... kom op zeg. Het verhaal(tje) is wel origineel en het acteerwerk is ook nog best te pruimen. Voor een keer nog net te doen. 2,0 - 2,5*

De tweede film die ik van de heropgerichte Hammer studio's zie. Ik kan er positief noch negatief over zijn. Over het algemeen kijkt Wake Wood prima weg met goed acteerwerk, keurige opbouw en fijne horrormomenten. Die laatste zijn weliswaar wat schaars en waar Hammer voor mij vooral voor een goede sfeer staat, valt dat hier eigenlijk wel wat tegen. Dan hoop ik dat deze horroriconen de weg van The Woman In Black verder inslaan. Bovendien zie ik het hierboven ook al vaak vermeld staan, maar dit lijkt veel te veel als een makkelijke kopie van Pet Sematary. An sich geen probleem, maar men had hier wel wat meer mee moeten doen, en dan doel ik vooral op wat originelere invalshoeken. Ik had graag gezien dat er meer ingegaan zou worden op de consequenties van ressurectie van Alice, en dan met name waarom ze na een jaar als een soort demon terugkomt. Zo zijn er wel meer dingen. Helaas is men ook hier gegaan voor digitaal bloed, wat de ervaring er zeker niet beter op maakt. De goede cast maakt in elk geval veel goed en eenmaal op gang gekomen, wordt het ook wel wat interessanter. Gezien de scores een valse start voor Hammer.

Bleh. Ik word wel een beetje moe ondertussen van die cliche met slechte en boosaardige kinderen. Er zijn niet veel terugkerende thema's binnen horrorfilms die me irriteren, maar dit is er zeker eentje. Vooral omdat ik niet echt kan inzien wat zo'n kleine koter die een beetje boos loopt te grommen nou zo eng moet maken. Ach ja, to each their own. Wake Wood put de kracht die het heeft uit het concept. We bevinden ons in Ierland waarin het desbetreffende dorp over een bepaalde traditie beschikt. Die wordt allemaal best aardig uitgewerkt en de regels die eraan worden verbonden nodigen meteen een leuk stukje film uit. Bovendien is Ierland leuk gekozen als achtergrond, buiten het jammerlijke feit dat er maar weinig van wordt benut. Zeker de natuur komt lelijk in beeld. We kennen wat sfeervolle sequenties tussendoor die het hart qua cinematografie op de juiste plaats hebben zitten. De afdeling waarbij het hart echter was gestopt, dat was de afdeling van het geluid. Wat een aparte manier van geluid mixen zeg. Sommige scenes klinken bijzonder oorverdovend. Het zijn steeds scenes tussendoor die er qua decibel flink tussenuit springen. Erg vervelend eigenlijk. Verder horror die nooit echt de dreiging kan betekenen waar de film wel naar opzoek is. Gelukkig kennen we een cast die opvallend goed acteert. Spall zie ik doorgaans erg graag in dit soort rollen. De soms best expliciete momenten van bloedvergieten, versterkt met een donkere toon, weten ook hun charme te hebben. Ik had de film nog overwogen een 2,5* te geven, als het einde anders was geweest. Lijkt toch de hele film een beetje tegen te spreken. Wake Wood was het uiteindelijk niet helemaal voor mij, helaas.