Street Fighter: The Legend of Chun-Li (2009)

Hoewel regisseur Bartkowiak een prima debuut kende met Romeo must die en daarna nog Exit wounds en cradle 2 the grave maakte, en daarmee kon aantonen dat hij met weinig verhaal toch een spectaculaire film kan maken is dat bij deze film wel anders. De film kent redelijke vechtscene's van tijd tot tijd, maar ze ogen niet altijd even fraai. Ook de personages zijn niet interessant en Chris Klein werkt je op de zenuwen. Taboo van de black eyed peas als Vega, is wel het grootste dieptepunt van deze film.

Guilty pleasure. De film is op zich niet heel best, maar de sfeer spreekt me wel precies aan - het wat vreemde taalgebruik, de doenerigheid van de personages. Sowieso een leuke cast, het gaat niet alleen maar om Kreuk. En ja, het zijn dan wellicht geen doodgeverfde A-lijst acteurs, maar ze zetten wel geloofwaardig hun rol neer, al is er dan wellicht wel wat aan te merken op sommige scenes. Ik heb de spellen nooit gespeeld, dat is wellicht ook maar beter wil je de film op z'n waarde te kunnen appreciëren. En toch, in het genre van films-naar-een-spel is het zeker niet slecht - ik denk dan even aan de laatste Tomb Raider mislukking, met een enorm budget een even enorme teleurstelling. In die vergelijking is dit welhaast een meesterwerk.

Belabberde film, acting (Balrogs halve film tekst was zijn herhaalde lach) en een zwak verhaal. Ook de muziek was niet geweldig. Zelfs de personages die ik ken van de SNES game (super) Street fighter (2 world ofzo) leken er weinig op. Mr. Bison leek voor geen meter en ik zat te wachten op een head jump van hem en dat doe ik nu nog. De meeste personages ontbraken bovendien. Waar was Sagat? Ze zaten notabene in Thailand...