Jailhouse Rock (1957)

Dit is toch wel de beste Elvis film voor mij, maar dat is ook niet zo moeilijk omdat 95% flutfilms zijn en die ook allemaal met elkaar inwisselbaar zijn. Uitzonderingen, inderdaad King Creole, Charro, evt Love me tender en dan dus deze film. Helemaal de tand des tijds heeft ie niet doorstaan en sommige plotwendingen zie je al van ver aan komen, maar toch blijft dit wel een geinige film en het titelnr knalt er nog steeds uit. 4 sterren.

Dit is één van de eerste films (beter gezegd zijn derde) van Rock-'n-roll idool Elvis Presley (oftewel "The King"), toen hij nog een veelbelovend acteur was, en in deze film is ook één van zijn muzikale klassiekers te horen, namelijk het bekende en aanstekelijke nummer "Jailhouse Rock". In dit verhaal draait het om de opvliegende Vince Everett (Elvis Presley), die tijdens een gevecht in een bar per ongeluk een tegenstander doodt, waarbij hij wordt veroordeeld tot een lange gevangenisstraf. Hij komt terecht in een cel samen met de zekere Hunk Houghton (Mickey Shaughnessy), die countrymuziek maakt. Hunk leert Vince gitaar te spelen, en dat Vince een goede leerling is, blijkt uit het succes dat hij heeft in een live televisie uitzending van een gevangenisshow. Zowel muziek en drama zijn uitstekend afgewogen in dit scenario van Guy Trosper, naar een verhaal van Ned Young, die je als kijker een onthullende blik toont achter de schermen van de muziekwereld met zijn onbetrouwbare managers en corrupte reclamejongens (dat is tegenwoordig eigenlijk niet anders). Elvis Presley was zelf verantwoordelijk voor de choreografie van de gevangenisshow en het werd In beeld gebracht door Robert Bronner. Er bestaat overigens ook in een ingekleurde versie van "Jailhouse Rock". Al met al een leuke en vermakelijke Drama / Muziek film, welke zich lekker wegkijkt en dit is zeker ook één van de betere films van Elvis Presley.

Elvis z’n derde film en mijn eerste Elvis. Ben aangenaam verrast door het niveau dat hier bereikt wordt. Volgens de toegevoegde docu was dit algemeen de eerste film waarin rock’n roll als thema effectief centraal stond in het verhaal, en dan opgebouwd rond een rocker. Voordien had Elvis in z’n eigen films enkel de nice guy gespeeld, nu kwam het rock element er dus ook aan te pas. Hoogtepunt van deze film is ongetwijfeld het titelnummer, op dat moment een primeur in de musical dat dergelijke dans- en zangsequentie werd opgehangen aan een rock’n roll nummer. De moves van Elvis zijn geweldig - hij heeft ze dan ook uitgevonden waarna de choreograaf van dienst de sequentie voor de hele groep heeft uitgewerkt. Het klopt dus niet dat Elvis de hele choreografie in z’n eentje heeft bedacht zoals af en toe wordt beweerd (ook hier op het forum lees ik). Het verhaaltje doet wat het moet doen om Elvis als nieuwbakken tieneridool in the picture te zetten. Maar bevat voldoende twists om mijn aandacht gaande te houden. Het valt trouwens op dat hij letterlijk in élke scene van de film zit. Gelukkig heeft hij wel het talent om niet te gaan vervelen - toch in deze film. Ik vind zijn manier van acteren erg overtuigend. Volgens de docu liet hij zich inspireren door James Dean en method acting. Zo bleef ook Elvis in z’n rol van Vince Everett buiten de draaiuren, tot verrassing van sommigen. De jonge Elvis had het allemaal: het talent, de looks, de moves. Ook als acteur bewijst hij hier voor mij z’n charisma en kunnen. Best mogelijk dat ik hiermee al onmiddellijk een hoogtepunt van zijn filmografie bekeken heb maar dat zien we dan nog wel.