Die Welle (2008)

Deze film bekijk ik elk jaar met mijn leerlingen (ben werkzaam in het middelbaar onderwijs) en hij slaat altijd aan. Hoewel ik zelf het eind nogal over de top vind gaan, doet het aan boodschap niets af. Sterke film, en de rauwe beeldtaal maakt het voor mij nog iets beter.

Het concept van deze film vond ik erg interessant en hij stond daarom ook al lang op mijn lijst van films die ik nog moest zien. Helaas toch teleurgesteld. Het tijdpad waarin de film verstrijkt is absoluut niet te rijmen met de gebeurtenissen die er plaatsvinden, het einde is zelfs met die kennis volledig over the top en de acteerprestaties zijn nooit beter dan oké. Jammer, want daardoor gaat de boodschap verloren. Aan het einde van de film kon ik deze gewoon niet meer serieus nemen en is me enkel het onrealistische drama bijgebleven.

Net als de film Das Experiment (2001) niet voor het eerst verfilmd en eveneens gebaseerd op proefondervindelijke experimenten. Die Welle geeft een indringende kijk hoe broos of sterk het groepsgevoel zich kan uiten. De eigen rangen worden gesloten. Het individu is ondergeschikt voor het algemeen belang. Externe individuen worden geweerd of in het slechtste geval geïntimideerd. De film brengt dit alles op een frisse eigentijdse en swingende manier. Hippe montage, vlot tempo en kleurrijke personages zorgen ervoor dat de film aanslaat en niet verveelt. Het verhult eveneens de moralistische ondertoon waarmee dit steeds gepaard gaat. Ik hou wel van dergelijke sociologische onderzoeken. Grootste manco van de film lijkt me de tijdsduur te zijn. Het lijkt me niet mogelijk om binnen een week - en het proces begint al de volgende dag ongeruste vormen aan te nemen - dergelijke metamorfoses te bewerkstelligen. Het gaat soms snel, té snel. Wel komt het goed naar voren dat personen die nergens bijhoren of niets te verliezen hebben, vaak extra kwetsbaar zijn. Ook de rol van de macht mag niet onderschat worden. Dit laatste speelt ook bij de leerkracht. Prima rol overigens van Vogel. Mooi!