Be Somebody (2016)

Be Somebody Sympathiek tienerfilmpje. Je hebt bij Be Somebody de hele tijd het gevoel dat het verhaal ieder moment kan openbarsten tot iets dramatisch en groots, maar de regisseur houdt het bewust zo klein mogelijk. Jordan en Emily, twee personages die allebei zo hun eigen tienerproblemen hebben en door een toevallige ontmoeting elkaar beter leren kennen en elkaar helpen. Het is clichématig, maar het werkt hier wel door het goede spel van de twee jonge acteurs. Weinig drama, weinig actie, zelfs niet overdreven veel romantiek, Be Somebody pakt het net wat anders aan en het werkt verfrissend.

Erg sympathiek, vooral omdat het allemaal klein wordt gehouden. Fijne dromerige beelden ook met veel zachte kleuren en prachtig roze bij een zonsondergang in de verte en muziek die ook zo fijn bij die beelden past. Het is dat het af en toe echt nietszeggend is, de hoofdrolspelers niet echt chemie hebben en de film soms zelfs wat saai is (qua ritme kon de film net wat scherper zijn), want anders had dit een hoger cijfer gekregen. Maar een onvoldoende durf ik niet te geven. 3,0*.

Redelijk kale registratie van een ontluikende liefde tussen een gewone tiener en een zeer beroemde popster. Regisseur Joshua Caldwell gebruikt daarbij alle mogelijke clichés en onderneemt weinig om van Be Somebody meer te maken dan dat het nu is. Om de romantiek uit de doeken te doen wordt er gebruik gemaakt van een dromerige en subtiele sfeerzetting die wel een zekere potentie uitstraalt, maar uiteindelijk vooral de visuele ondersteuning mist. Het acteerwerk van Sarah Jeffery is gelukkig bovengemiddeld, maar Matthew Espinosa oogt onzeker binnen een rol die toch wat te veel van hem lijkt te eisen. Deze film vormt uiteindelijk niet veel meer dan een voorspelbare, maar bondige uitwerking van ideeën die menig filmliefhebber vast veel vaker zal hebben gezien.