Be Kind Rewind (2008)

Leuk! Meestal zijn dit dingen die je in die geforceerde Amerikaanse comedy's zou verwachten maar door de Europese inbreng van Gondry weet dit toch wel een erg plezierige en vooral creatieve komedie te worden. Gondry schetst hier een beetje de domheid neer van de hedendaagse massa met een wel heel vreemd verhaaltje; We volgen twee vrienden Jerry en Mike. Mike is bij een mislukte inbraak elektronisch gemagnetiseerd waarbij hij er voor zorgt dat alle videobanden van de videotheek die Jerry draaiende probeert te houden gewist zijn. Paniek in de tent... de oplossing lijkt: gewoon heel snel alle films proberen na te spelen met de nodige middelen. Maar hoe ga je in korte termijn en zonder dat een klant het merkt al die honderden films in de schappen overspelen, monteren en opnemen? Juist: Ze worden "Swedishd" en iedereen trapt er nog in ook. Het nabootsen en spelen van de films is een feestje. Robocop, Lion King, Ghost Busters, Men in Black e.v.a. En ja hoor... de klanten trappen er ook echt in dat de boel als een soort foute toneelstuk word nagespeeld. Wanneer ze problemen krijgen met de auteursrechten besluiten ze met dezelfde eigenschappen een gehele orginele film te maken. Met verrassende gevolgen van dien. Ja, dit was een zeer aangename kijkervaring en Gondry weet er weer iets leuks van te maken met zijn creatieve ideëen en heerlijke onzin. En door... 4,5*

Ik kende de premisse van Be Kind Rewind en heb me altijd al afgevraagd wát voor film het nou zou zijn. Is het zo’n flauwe Jack-Black-doet-rare-dansjes-en-schreeuwt-heel-veel-komedie of is het een artistieke en meer serieuze Michel Gondry? Nu ik de film gezien heb, twijfel ik nog steeds. Eigenlijk is Be Kind Rewind beide. Het is een echte Gondry, dus natuurlijk wordt er flinke geklust met karton. En daar komen een paar hele leuke creaties voorbij. Het hart van de film - hoe Black en Mos Def films naspelen - is geinig. Soms een tikkeltje flauw en Black is iets te aanwezig, maar de speelse uitspattingen zijn vermakelijk. Alsnog is Be Kind Rewind meer, want er wordt heel veel bijgehaald voor het verhaal van Danny Glover, die zijn videotheek dreigt kwijt te raken. De film wordt af en toe ineens vrij zoetsappig, maar gelukkig nooit tot het punt dat het vervelend wordt. Hetzelfde geldt voor Black, hij is nooit té irritant. Maar ondanks dat had het - net als de speelduur van deze film - allemaal wel net iets minder gekund. Dan was de film waarschijnlijk een stuk scherper geweest. 3 sterren.