Pushover (1954)

Film noir waarin de femme fatale een heel centrale rol opeist. Een eerste-klas detective die zijn loopbaan overhoop haalt omwille van geld en een mooie vrouw, rol goed vertolkt door een jonge Kim NovaK (haar eerste belangrijke film). Al wordt de spanning stelselmatig opgevoerd, denderend is het allemaal niet.

Goeie film waarin twee agenten het liefje van een bankovervaller in de gaten houden. Een goed verhaal dat goed in elkaar zit waarbij de vele ontwikkelingen zich vrij snel opvolgen. Redelijk spannend naar het einde toe. Goed gecast en een van de eerste rollen van Kim Novak.

Soms wordt Pushover afgedaan als een variant op Double Idemnity. Soms wordt het beschouwd als een kleine voorloper op Rear Window. Dat net iets later uitkwam. Soms wordt het vooral besproken als het debuut van KIm Novak. Maar het kan heel makkelijk op zichzelf staan. En het is een steengoede Noir. Een die wat mij betreft vaker in lijstjes zou moeten. Van Quine zag ik vorig jaar Drive a Crooked Road. Een boeiende film met een sfeervolle regie en heel sterke acteerprestaties. Dat is hier ook zo en de film is zelfs nog wat beter. De grote Fred Macmurray speelt een agent. Aan de oppervlakte lijkt het alsof hij de onschuldige agent is die verleidt wordt door de debuterende(!) Novak. Maar in de details zie je dat anders ligt. Het is een film die meer de nuance zoekt. De agenten zijn bepaald niet zo onschuldig en zeer manipulatief en erg vrouwonvriendelijk. Wie manipuleert wie? Dat plus heerlijke belichting in het donker, de regenachtige straten. Het steeds verder uit de hand lopen van de plannen om er met de centen vandoor te gaan. Dit is een heerlijke noir en een van de betere van deze maand. En zeker een van de minder gevierde van de echt goede films.