Lü Cao Di (2005)

Dit was mijn vierde film die zich afspeelt in Mongolië, en na Khadak de minst indrukwekkende. Misschien raak ik gewend aan de prachtige Mongoolse landschappen, die er in deze film uitzagen als gefotoshopte bureaubladachtergronden. De verhaallijn deed mij denken aan The Gods Must Be Crazy, een film die ik in mijn top 10 heb, dus was ook erg benieuwd naar deze. Deze vond ik een stuk minder. Het grootste verschil is dat de Mongoolse nomaden niet geheel zijn afgesloten van de buitenwereld, zelfs in het bezit zijn van bromfietsen en een televisie, en ik de hele heisa om de pingpongbal daarom nogal overdreven vond. Waarom dachten de kinderen dat dit iets van de Goden was? Toegegeven: Een pingpongbal is een vernuftig ding, en ik kan me de bewondering wel voorstellen als je zoiets voor het eerst ziet, maar de obsessie voor het balletje vond ik ietwat over the top. Verder een prima film, er zaten erg grappige scénes in. Een heerlijk filmpje voor de zondagochtend.

Fijn zo'n slice of life, filmpjes die mij meestal wel trekken, hoewel ik liever zulke films zie in een milieu dat meer overeenkomt met onze maatschappij. Dit steppevolk staat net te ver weg van mij om me helemaal in te laten gaan in zulke films. Niettemin is dit een lief filmpje dat weinig fout doet, behalve dat het lang niet altijd boeit. De plaatjes van de kale velden daar met mooie zonsopkomsten en -ondergangen zijn fraai en hoewel de statische shots die serene rust en kaalheid extra weten te benadrukken is het vooral de natuur zelf die het mooi maakt, niet de filmer. De interieurshots zijn al veel minder interessant bijvoorbeeld. Al met al een leuk inkijkje dat goed wegkijkt, maar me verder ook koud liet. 3,0*.

Nogal saaie bedoening, dit droogkomische verhaal dat zich afspeelt op de mongoolse steppe. Hier en daar mooie plaatjes van de fraaie landschappen en dreigende luchten, maar inhoudelijk is het allemaal erg dun. We leren de personages niet voldoende kennen om met hen mee te leven en de gebeurtenissen zijn niet leuk genoeg om de volle lengte van de film te blijven boeien.