John Carpenter's Cigarette Burns (2005)

Deze televisieproductie geeft John Carpenter de creatieve vrijheid die hem de laatste jaren lijkt te worden ontzegd in zijn nieuwe studioproducties. Terug naar de spielerei met andere dimensies met andere wezens die onze realiteit beïnvloeden. Vlak voor deze film zag ik het soortgelijke 'In the Mouth of Madness' (1994) en dan wordt het zichtbaar dat Carpenter hier minder budget tot zijn beschikking had. Voor het grootste gedeelte bestaat Cigarette Burns namelijk uit slecht acterende mensen die het plot voortstuwen met plot exposition. Pas op het einde trekt Carpenter zijn sadistische trukendoos helemaal open om ons te geven waar we al die tijd naar hebben gesmacht. Het is een smakelijke climax, maar het gevoel blijft dat de iconische regisseur te weinig middelen had om zijn vroegere hoogtepunten te evenaren.

De eerste van de Masters of Horror reeks die ik zie, en het viel me niet tegen. Ondanks de korte speelduur is het best een behoorlijk filmpje geworden. Ik vind het meer een thriller met horrorelementen, en dat laatste geldt dan vooral voor het einde, maar het sfeertje is meer dan prima. Overigens was het acteerwerk echt belabberd, maar al met al een prima voldoende.

Tja, het komt toch niet zo vaak voor dat ik echt benieuwd ben naar het vervolg van een film – zelfs bij een thriller weet je dat het wel goed zal aflopen en dat de laatste achtervolging of het slotgevecht in het voordeel van de held zal eindigen zodat ik niet bijzonder "thrilled" zal worden, maar bij déze film zat ik toch de hele tijd gespannen te kijken naar wat de filmmakers aan gruwelijks zouden verzinnen om de steeds hogere verwachtingen te kunnen rechtvaardigen. En het slot was misschien niet de overtreffende trap waar ik op hoopte, maar ik werd ook niet teleurgesteld, en dat vind ik al heel wat. Ik was in het begin wel even bang voor een Angel heart-achtige clou (dat Bellinger zelf Backovic zou zijn die Kirby de opdracht geeft om de film van zijn –Kirby's– eigen dood op te sporen of iets dergelijks), en ook met wat PEN15 in de laatste zin van zijn voorgaande bericht schrijft hield ik rekening, maar de plot gaat toch een iets andere kant op en hield me lang in spanning. Blij ook met eindelijk weer eens een goede, serieuze en echt creepy rol voor Udo Kier, die ook een passend einde krijgt. (Overigens deden de fragmenten die we te zien krijgen van La fin absolue du monde mij persoonlijk denken aan de flitsen die we in Event horizon zien wanneer we weten waar het ruimteschip uit de titel vandaan komt.)