Die Weisse Massai (2005)

Erg moeilijk om over deze film te oordelen. Het verhaal was aangrijpend, en voor mij: nieuw. Daar tegenover stond weer de haast-geen-diepgang in het verhaal. Er werd weinig met emoties gespeeld en van de hak-op-de-tak verliepen de gebeurtenissen (in 1 dag beslis je dat je je hele leven opgeeft voor een massai die je misschien bij elkaar een uurtje hebt gezien...). Maar als ik lees dat het waargebeurd is: kan ik er niks tegenop inbrengen. Mooie beelden van de natuur en van ''the bush''. Het is zo'n andere wereld dan hier, en het is gewoon adembenemend om naar te kijken. Versterkt mijn gevoelens om ooit naar Afrika te gaan, alleen maar sterker. Het acteerwerk was gewoon niet realistisch en goed genoeg voor deze film, ik ergerde me soms aan Nina Hoss. Al met al, een redelijk goede film. Toch een gemiste kans qua acteurs, en ook muzieksmaak (ik had veel liever de hele film Afrikaanse muziek gehoord dan dat overdreven-emotionele-pianospel). Was dit beter geweest, dan hadden ze flink gescoord. 2,5 sterren, met name voor de mooie beelden en Afrika-zelf.

Zwitserse vrouw wordt verliefd op een Keniaanse Massai-krijger, en besluit in Kenia te gaan wonen met alle cultuurverschillen en andere problemen. In het begin had ik zo iets van tsjonge waar zit ik naar te kijken, maar gaandeweg groei je dan toch in de film en wordt hij ook geloofwaardiger. Maar hij had wel wat korter gemogen. En zeker wat dieper, want wat was nou de echte beweegreden dat die twee wat in elkaar zagen?

Het thema is interessant: een Duitse vrouw die in een vlaag van verliefdheid en idealisme een relatie begint met een Masaï. Na de wittebroodsweken blijkt de kloof tussen de twee culturen toch te groot. Het begin en het laatste halfuur zijn sterk; het middenstuk vond ik ma' saai.