Hands of the Ripper (1971)

Misschien wel een vergezocht verhaal over de dochter van The Ripper, maar het verhaal weet dankzij de setting, de aankleding, de kills en de sfeer je best te vermaken. De kills zijn toch redelijk bloederig voor zijn tijd. Goed acteerwerk overigens met name Angharad Rees als Anna en Eric Porter als psychiater Pritchard die zich om haar bekommert. 6/10

Aan het einde van de jaren 60 begonnen de zware tijden voor Hammer Films. Het publiek toonde nog weinig interesse in klassieke horror. Het had genoeg van oude kastelen, kunstmatige mistflarden en rubberen monsters. Daarom probeerde Hammer Films het met andere creatieve ingevingen. Zonder veel succes. Ook met films als Hands of the Ripper keerde het succes niet terug en aan het einde van jaren 70 viel het filmdoek voor Hammer. De verhaallijn van Hands of the Ripper klinkt op zich nog interessant. De uitwerking is dat niet. Nu staat Hammer ook niet bekend om zijn originele verhaallijnen. Hammer vertegenwoordigt een filmstijl. Een concept waarin een verhaal wordt ondergebracht. Met regisseurs als Terence Fisher en Freddie Francis en de inbreng van de grote sterren uit de stal werkte dat concept uitstekend. In Hands of the Ripper werkt dat niet. Zonder vakbekwaam personeel is de typische stijl achter het verhaal niet onderscheidend en zelfs nauwelijks waarneembaar, zodat de nadruk erg op het verhaal ligt. En dat verhaal is gewoon niet goed uitgewerkt, slaat belachelijke richtingen in en schiet maar niet op. De film is een slap aftreksel van andere Hammer producties. Van een stijlbreuk zoals die in de strijd om het publiek werd aangekondigd, is geen sprake. De regie is veilig en permitteert zich geen creatieve experimenten. Een sinistere sfeer is niet aanwezig. De schaarse scènes die gore bevatten, ogen erg gedateerd. Ik denk dat ze dat zelfs in 1971 al waren. Een terloopse blik op een vrouwentepel, breekt ook al geen potten. Concurrerende giallo films gingen met gore en naaktheid in die tijd al veel verder. Van de aangename sfeer waar de Hammerfilms uit de jaren 50 en 60 zo van vervuld zijn, is in Hands of the Ripper nog nauwelijks iets overgebleven. De film heeft geen charme. Het verhaal is onnozel. De personages maken geen indruk. Het ontbreekt de film op elk vlak aan spanning.

niet ondersteboven van deze latere hammer productie , er word geen spanning opgebouwd en van sfeer die we vanuit eerdere producties kennen is hier ook geen sprake . De kills zijn teveel geknipt en met het basis vehaal en plot word te weinig gedaan om het echt onderhoudend te maken .