Bangkok Dangerous (2000)

Sterk. Vooral de discoscenes zijn visueel overweldigend, verder een sterke soundtrack en een flitsende montage. Soms is het tempo niet helemaal het mijne, maar dat is slechts op enkele momenten. Het zorgt er wel voor dat dat ik na afloop met een 'bijna, maar net niet' gevoel zit. Het verhaal was aardig, de hoofdpersoon heeft natuurlijk een keihard beroep, maar komt desondanks als zeer sympathiek op me over. Leuk trouwens hoe audiovisueel wordt omgesprongen met dat hij doof is. Er is duidelijk sprake van chemie met de andere personages, natuurlijk met name met het meisje Fon, die overigens door een erg knappe dame gespeeld wordt. Het geheel voelt oprecht aan, vandaar dat ik graag 4* geef.

Klein juweeltje. Alles onder het mom van zeg het met beelden. De Pangs gebruiken een rijkelijk gevulde trukendoos om hun verhaal te vertellen, Allerlei visueel geklooi, te veel om op te noemen en dat levert in eerste instantie misschien een ietwat dwarrelend relaas op, maar waar zo'n back story vaak vooral krampachtig tot stand komt, krijgt het hier heel wat extra cachet. Een beetje grillig in z'n (vele) muziekkeuzes en met betrekkelijk weinig dialoog, kan ook bijna niet anders als je hoofdrol doofstom is, maar ik hou juist van het koele, zwijgzame type. Beide stoer, maar ook broos. Mooie rollen die worden opgefleurd door de relatie met de twee dames. Vooral rondom Fon houden de Pangs het delicaat genoeg om daadwerkelijk iets voor te stellen. Ondertussen borrelt er ook nog een fatalistisch sfeertje in de film. Het komt voort uit het beroep en uit het milieu, maar er hangt ook een grauw-vale sluier over de doorgaans vrolijke Aziatische kleuren. Een ideaal broeinest voor zoiets, dit zwoele Bangkok met haar drukke uitgaansleven en onderwereld. Het keerpunt, de verkrachtigingsscène, is intens en rauw geknipt. Ik vind dat wel het knappe aan deze film. Het werkt als geheel, maar veel van de individuele scènes zijn echt smullen geblazen. Die kun je zo als kortfilms inzetten. Zoals bijvoorbeeld de moordaanslag op het mysterieuze doelwit. Subliem in beeld gebracht. Zo schimmig dat het eng wordt, een nachtmerrie, een soort urban horror. Niet het enige dat een lust voor het oog is.

Fijn herziening. Had verwacht dat de film iets gedateerder zou overkomen, het is ook wel duidelijk een product van de 90s. Maar toch heeft deze film meer te bieden dan enkel wat hip was toen. Visueel nog steeds sterk, ook de soundtrack is best fijn. De Pangs boetseren er een cool en strak filmpje mee, dat halverwege ook nog nét genoeg diepgang meekrijgt om het einde op twee vlakken te laten scoren. Zowel emotioneel als actiegewijs is het raak. Mooi begin van hun carriere, nog voor ze meer de horrortoer opgingen (al zijn ze uiteraard nooit exclusief horrorregisseurs geweest, enkel door de willekeur in het Westen lijkt dat misschien zo). Zeer fijn misdaad/actie filmpje dat niet echt een remake nodig bleek te hebben. 4.5* en een uitgebreide review