To End All Wars (2001)

Aangrijpend, het zet je weer even tot denken. Wat moet het toch verschrikkelijk zijn geweest voor de soldaten. Tegenwoordig zijn er talloze films over de oorlog waardoor het allemaal niet erg schokkend meer overkomt maar hier brengen ze het toch goed over. We blijven bijna de gehele speelduur in het kamp en toch werden we van de ene in de andere situatie gegooid en werd het nergens saai of sentimenteel. Er hadden misschien wel wat meer personages gecast mogen worden. We volgen nu maar een handjevol soldaten en de rest zijn eigenlijk maar volgelingen of aanhangsels. McMenamin en Robert Carlyle stelen de show. Geweldig hoe de kolonel gewoon tegen de Japanners in ging, ik zat stiekem al te wachten tot er iemand in opstand zou komen en dat gebeurde. Aan de andere kant was het vriendschappelijke dialoog tussen Takashi en Ernest ook erg interessant om te volgen. Het aanleggen van de spoorweg naar India had wellicht iets grauwer gekund want het leek nu niet alsof ze echt honger hadden of moe waren. Die zwart/wit foto's er tussendoor kon ik wel waarderen, het herinnert je er even aan dat deze gebeurtenissen zich werkelijk hebben afgespeeld en dat mag niet zomaar vergeten worden. De geallieerden vliegtuigen kwamen uit het niets en de bijbehorende explosies waren een leuke verassing (voor de kijker). Sterk.

De gruweldaden in een Japans gevangenenkamp niet voor het eerst in beeld gebracht, maar daarom niet minder weerzinwekkend. Film predikt goedheid en "vergevensgezindheid ondanks alles" en is op ware feiten berustend maar meen toch dat dit toch wel even de realiteit verlaat. Akkoord, na jaren, maar onmiddellijk er na...? Maar goed, zo zou het geweest zijn en hoe dan ook, dit is ver van een slechte film. Historische toestanden zijn altijd goed om weten en deze oorlogschets is goed verfilmd, met de mensonwaardige leefomstandigheden, de wreedheden en kan rekenen op goede vertolkingen.