La Notte Che Evelyn Uscì dalla Tomba (1971)

Een erg ondergewaardeerde film als je het mij vraagt. Anthony Steffen speelt hierin een man die getormenteerd word door zijn verleden. Zo denkt hij dat zijn ex-vrouw vreemd ging en heeft hij vaak visioenen/herbelevingen van dat moment. Uit de frustratie die hierdoor ontstaat vermoord en/of martelt hij hoeren die op haar lijken. Het plot neemt een aparte wending wanneer hij besluit om met Gladys (sterk neergezet door Marina Malfatti) te trouwen. Hierna beginnen er namelijk vreemde dingen te gebeuren en er worden ook nog een aantal mensen vermoord. De mysterieuze en spannende sfeer is in dit gedeelte van de film goed aanwezig. Mede geholpen door een sterke soundtrack van Bruno Nicolai. Verder zag ik de complete rits aan plot twists op het einde niet allemaal aankomen. Een aparte misdaad film met wat giallo elementen en zelfs tegen het einde nog wat horror (de herrijzenis van Evelyn). Hier en daar ook nog wat naakt en bloedvergieten. Met name door de uitstekende sfeer en de toch wel sterke cinematografie vind ik dit nog een best goede film die ik wel kan aanraden aan de liefhebbers van Italiaanse misdaad/giallo films.

Ondanks een chaotisch begin en een titel die eigenlijk misleidend is weet de film na een tijdje geleidelijk aan interessant te worden. Eigenlijk weet je al snel dat dit een film is waarbij bovennatuurlijke krachten niet aanwezig zijn, maar gewoon een puur whodunit verhaal is. En verdachten zijn er genoeg. De locatie is goed gekozen : een verlaten kasteel met een lugubere kelder en een paar sfeervolle ingerichte kamers die gebruikt worden. Best sfeervol weergegeven. Het verhaal heeft heel wat plottwisten, maar de uiteindelijke twist is toch wel heel verrassend te noemen. En dan volgt er nog een grote verrassing voor de kijker wanneer er een bekende die je dood waant terug verschijnt. Lijkt wel op één van de plotgaten in de film, maar als je die bewuste scène opnieuw bekijkt, zou het kunnen gezien de aansteker die het verwarde hoofdpersonage vindt. Het acteerwerk is wisselend van niveau. Marina Malfatti als Gladys en Enzo Tarascio als George spelen hun rollen goed, de anderen duidelijk minder. Redelijk wat sleazy momenten aanwezig. Erika Blanc als Susan, Maria Teresa Tofano als Polly en Marina Malfatti zijn niet preuts om uit hun kleren te gaan. Wat ik dan wel een minpunt vond is het feit dat het hoofdpersonage weet te ontkomen van zijn voorbedachte moordplannen en uitvoeringen. Hij komt er heel gemakkelijk mee weg. Het mysterie rond Evelyn is daar waarschijnlijk ook een voorbeeld van. 6,5/10

Een mix van gothic en giallo met een veelbelovende titel. In zijn tijd was het blijkbaar een legendarisch filmpje met enkele pikantere scenes maar natuurlijk zijn we zoveel jaren later zoveel meer gewend. Het neemt allemaal nogal zijn tijd en echt spannend wordt het nooit. Toch heb ik genoten van het gothic sfeertje en de enkele twists. En natuurlijk kent de film zijn meer cheesy momenten om het helemaal af te maken. De score van Bruno Nicolai is 100 % wat je van een giallo score mag verwachten: experimentele momenten afgewisseld met een zachte vrouwelijke vocal. Zoals ook Morricone, Cipriani en anderen het deden.