Der Untergang (2004)

Der Untergang Fascinerende en indrukwekkende film. De laatste dagen van Hitler in de bunker is natuurlijk een interessant onderwerp voor een film en als alles dan ook nog tot in de perfectie wordt benadert heb je een regelrecht meesterwerk. De regie is briljant en alleen al die korte fragmenten van de echte Traudl Junge aan het begin en eind van de film zorgen ervoor dat Der Untergang nog meer impact heeft. Ik dacht eigenlijk dat het merendeel van de film in de bunker zou plaatsvinden maar er zijn nog opvallend veel buitenscènes die de oorlog in al zijn gruwelijkheid laten zien. De radeloosheid van de Duitse soldaten maar ook de vastberadenheid en loyaliteit aan Hitler is fascinerend om te zien. Maar natuurlijk worden er ook genoeg vraagtekens gezet bij het doorgaan van de oorlog tot het bittere eind. Hitler zelf is op een gegeven moment één en al paranoia en gekte en hij vertrouwd bijna niemand meer. Magistraal gespeeld door Ganz. In de bunker ontstaat een beklemmende sfeer van paranoia, gekte, dronkenschap, angst, radeloosheid maar ook loyaliteit tot het bittere eind. De ijzingwekkende sfeer houdt ook de kijker in zijn greep en er zijn een aantal scènes waarnaar ik ademloos heb zitten kijken. Naast Ganz vond ik ook Maria Lara, Harfouch (kippenvel), Matthes (die ogen!!) en Berkel geweldig maar eigenlijk zijn er geen zwakke schakels. Het hele uitgangspunt van Der Untergang vond ik al bijzonder interessant maar als alles dan ook nog zo goed samenvalt... Een Duits kroonjuweel van een film.

Recent nog eens bekeken en het blijft een bijzonder krachtige film. Heel fijn dat WOII nu eens niet vanuit het Hollywood perspectief wordt benaderd en dat Duitsers dus ook Duits spreken in plaats van koeterwaals-Engels. Samen met Das Boot misschien wel het beste op oorlogsgebied. Waaruit ik dan weer concludeer dat Die Duistser niet alleen goed zijn in het veroveren van Europa, maar ook in het verfilmen van de wandaden die daarmee gepaard gingen.

Mijn mening over de film ongelukkigerwijs om zeep geholpen door te willen reageren. Ik tik dan nog maar even de essentie in een verkorte versie... Rauw drama over de laatste dagen van het Derde Rijk, met een prima rol van Bruno Gantz die indruk maakt met een knap ingestudeerde rol van Adolf Hitler. De bevende hand, de intonatie van de stem, de woedes... denk dat er nooit nog een acteur zal zijn die Hitler beter zal vertolken als hem. Pijnlijkste scène voor mij is die waarin mvr Goebbels (Magda dus) haar kinderen ombrengt met cyanide . Knap ook hoe de sfeer omslaat van een drukke bunker waar nog volop gewerkt en geleefd wordt naar de kerkhofstilte op het einde. Soms lastig te volgen door de vele personages, al wijt ik dat aan het perfectionisme van de regisseur om er iets goeds van te willen maken.