The Wild Life (1984)

Na Fast Times op de zelfde avond opnieuw gekeken te hebben werd het voor mij ook wel weer eens tijd voor The Wild Life. The Wild Life is mede dankzij Chris Penn een vermakelijke zit geworden, het is niet een film die in de buurt komt van Fast Times maar het is tegelijkertijd ook totaal geen vervelend kijkvoer. Ilan Mitchell-Smith zet zijn rol trouwens ook erg leuk neer, duidelijk talent op jonge leeftijd. 3 sterren blijven wat mij betreft zeker te weten 3 sterren.

Redelijke film over een jongeman die op zichzelf gaat wonen. De film mist soms wat focus en het doet wat fragmentarisch aan. Maar deze standaard tienerkomedie kijkt toch wel gemakkelijk weg, juist ook mede door de paar verschllende verhaal-lijntjes. Typisch jaren '80, vermakelijke personages ingevuld door een aardige cast. Echter: Art Linson heeft betere films geproduceerd en Cameron Crowe heeft betere films geschreven.

Deze coming-of-age movie wordt gezien als een soort opvolger van Fast Times at Ridgemont High die twee jaar voordien werd gereleased. Fast Times is zowat één van de vaandeldragers van dit soort comedies en wat mij betreft moet The Wild Life niet onderdoen. We volgen verschillende jongeren wiens levens mekaar bij momenten kruisen. Er hangt drama in de lucht maar de toon blijft toch steeds luchtig. Het dateert van begin jaren ‘80 en voor wie er toen bij was is het genieten van de vele stijlmomentjes in deze film die toch draait rond jongerencultuur. Het is grappig dat er ook een nostalgische subplot in verwerkt zit met de jongen die een hang heeft naar sixties Jimi Hendrix en Steppenwolf, in combi met zijn obsessie voor Vietnam (ook maar 10 à 15 j voor release van deze film). Zeker een vermakelijke film.