Ju-on 2 (2000)

De beschrijving hierboven klopt niet, die is van ju-on:the grudge 2. en hij duurt maar 50 minuten ofzo. Een beetje vermakelijke film op sommige momenten, vooral in die school. voor de rest een heel vaag verhaal, dat naatuurlijk weer in de verkeerde volgorde wordt afgespeelt. het acteerwerk was matig, en het camerawerk was slecht, lelijk beeld, maar het was wel een low-budget film denk ik zo. * 2,5

Was destijds misschien een leuke opdracht geweest om er een fan film van te maken. Want je kunt deel 1 en 2 makkelijk in een boeiende 90 minuten gieten. Het eerste half uur(!) is, zoals hier al meer dan eens is aangegeven, gewoon een recap van het eerste deel. Als je die twee dagen eerder hebt gezien, dan hoeft dat niet zo nodig. Hij had er in ieder geval beter voor kunnen kiezen om de twee samen te voegen en de krachtigste scenes van beide films centraal te zetten. Want er volgen nog wel wat effectieve scares en zeker wanneer de scenes wat donkerder worden is het nog niet eens zo verkeerd. De home video look blijft uiteraard ook hier nog aan de orde, maar moet geen probleem opleveren. Wie verder kijkt dan dat, blijft met een prima genietbare doch korte J-horror zitten. Op naar de volgende!

Het vervolg op het eerste deel kwam al binnen hetzelfde jaar uit en regisseur Takashi Shimizu nam evenzeer de regie op zich. Hij weet tenslotte als geen ander hoe zijn eigen universum eruit moet zien en daarom zou je denken dat dit een verstandige keuze is, maar helaas blijkt niets minder waar. Het eerste halfuur is een letterlijk overgenomen herhaling van het vorige deel, waardoor bijna de helft van deze film gekopieerd is. Naar mijn inzien een luie en ronduit schaamteloze keuze, zeker als je je bedenkt dat het eerste deel niet veel langer dan een uurtje is. De horrorscenes zijn in dit tweede deel bovendien een stuk onbenulliger en regelmatig onnozel. Kayako oogt een aanzienlijk stuk minder dreigend, de structuur beduidend rommeliger en Toshio als mede-antagonist ronduit afstotelijk. Tussendoor nog wat degelijke scares die redelijk toonaangevend voor de reeks zijn, maar tegen de tijd dat de eerste noemenswaardige horrormomenten uit de hoek komen was mijn irritatie allang overkookt.