The Last Temptation of Christ (1988)

Matige Scorsese met een hoop onzinnig en saai geleuter over waar het Christendom voor zou staan enz. Het grootste deel van de film zat ik naar de tijd te gapen in de hoop dat de film spoedig gedaan zou zijn want dit was gewoon een verschrikkelijk lange zit. Aanvankelijk vond ik Willem Dafoe een complete miscasting als Jezus, zijn speeches kwamen verre van overtuigend over en hij zag er helemaal niet uit als een Jezus-figuur, het had alleszins door vele acteurs beter gedaan kunnen worden. Pas in het laatste uur bij de kruisiging kreeg ik wat sterker acteerwerk te zien van Dafoe. Harvey Keitel zette ook al niet een al te beste acteerprestatie neer en de rest van de cast kan ik me zelfs al niet meer herrineren. De soundtrack was ook al niet bijzonder maar dat geldt wel voor meerdere films van Scorsese. Aan het verhaal is dan weer duidelijk te zien dat het niet helemaal overeenkomt met de Bijbel, zeker vanaf het gedeelte met de kruisiging neemt het verhaal een heel andere wending. Duidelijk een mindere film van Scorsese.. 2.0 sterren

Vreselijk saai. Dit moet de slechtste film zijn die ik tot dusver van Martin Scorsese gezien heb. Men zou haast denken dat hij tijdens het filmen niet alleen in crisis was met zijn geloof, maar ook met film maken. Als niet-gelovige kan ik het mij ook amper voorstellen hoe echt op te gaan in films als deze, waarin het geloof en de vragen errond centraal staan. Het genre lijkt me dan ook niet te liggen - intussen heb ik toch al een paar Jezusfilms gezien en die scoren toch altijd erg laag. Behalve dat ook deze film voornamelijk uit oninteressant geneuzel bestaat, zijn er nog wat probleempjes. Zo lijkt de film op talloze momenten een parodie op het Jezusverhaal - Harvey Keitel, zowat het cliché van een New Yorks schoffie, is een miscast van jewelste en het perfecte voorbeeld van wat er fout is gegaan met deze film. Onbedoeld lijkt dit als lachen met Jezus, terwijl het net erg serieus bedoeld is. En dit dik 2,5 uur lang. Bijna niet uit te zitten. 1

Temptation... maar dan zonder tropisch eiland en dreamdates Alle gekheid op een stokje. In het begin had ik wel iets van oei, wat een vreemde film. Maar eenmaal in het verhaal was het toch wel de moeite om gezien te hebben. Het verhaal is geen klakloze verfilming, dus er zijn wel een aantal wijzigingen. Ondanks de lange speelduur verveelde het eigenlijk niet, mede door de cast. Ik had wel wat schrik van het thema, maar uiteindelijk was het toch de moeite om gezien te hebben.