Baba Yaga (1973)

Nu heb ik de strips niet gelezen waar Baba Yaga op is gebaseerd [Valentina van Guido Crepax, erotische cultcomics] maar als filmervaring vond ik het wel erg mak. Baba Yaga, de mysterieuze lesbische heks, straalt weinig mystiek uit. Daarbij deed de dub over haar fonetische lipsync haar ook niet veel goeds. Valentina, waar het allemaal om draait, moet het voornamelijk hebben van haar 'staar-close-ups'. En een hele interessante situatie aan het eind. Je weet ongeveer waar het kwaad vandaan komt, toch weet het verhaal weinig [tot zelfs geen] interesse of curiositeit op te wekken naar de oorsprong of natuur van het kwaad. Gelukkig compenseert het beeld nog een heleboel. Voor een film gebaseerd op een erotische strip zou je verwachten dat het overkill aan naakt en vrijpartijen bevat, maar dat valt mee. In veel gevallen lijkt het gerechtvaardigd. Het is niet het absurde van Jess Franco of het erotische van Tinto Brass. Het leunt op de visuele stijl en stijl heeft het voldoende. De scene waarin Valentina met haar minnaar "vrijt", is zo stijlvol en origineel [althans, zo heb ik ze weinig gezien] dat je oprecht kan spreken van hofmakerij ipv. een robbertje sex.

Prima Italiaans pulpfilmpje. Zoals je zou verwachten is het plot moeilijk te volgen en aan ondergeschikt belang. De stilistische aspecten overheersen. Ik had verwacht dat de film exploitatie zou zijn maar hij heeft meer weg van een arthouse productie: nagenoeg geen gore, veel minder naakt dan verwacht... dat maakt de film er gelukkig niet minder op. Het is een heerlijk traag en dromerig filmpje die de boel behoorlijk netjes houdt op 1 bizar racistische scène na. Dat George Eastman (Anthropophagous) er ook in mee doet als romanticus is bonus. Kortom: Niet zo erotisch als verwacht allemaal en erg braaf, maar wel stylisch en origineel.