Cool Runnings (1993)

Er scheelt technisch gezien een hoop aan de film en ook op het gebied van het plot is heel erg veel gemakzuchtig en van een basisniveau. Maar dat maakt niet uit, want de film heeft een groot hart en het is haast onmogelijk om niet met een gigantische glimlach te kijken. John Candy is super charmant en het Jamaicaanse bobsleeteam weet alle empathie op te roepen. Als je niet ontroert raakt bij het moment dat ze met de bobslee op hun schouders over de streep lopen, dan is er serieus iets mis met je! Soms heb je van dit soort films die op veel gebieden allesbehalve perfect zijn, maar een dusdanig groot hart hebben en zo onschuldig zijn dat je niet anders kan dan genieten van de film. Cool Runnings is zo'n film! 3,0*

Cool Runnings is losjes gebaseerd op een ware gebeurtenis. In 1988 deden twee Jamaicaanse bobsleeteams zonder veel succes mee aan de Olympische winterspelen in Calgary. De film neemt de viermansbob als onderwerp, had een budget van 14 miljoen dollar en leverde meer dan 150 miljoen dollar op. Een groot succes voor een doorsnee humoristische sportfilm met de bekende dramaturgie van vallen en opstaan gevolgd door een grote finale wedstrijd waarin het pathos hoogtij viert. De weergave van Jamaica is zoals verwacht. Iedereen draagt bonte hemden en gebreide mutsen. Iedereen is lui, rookt en drinkt. Ach ja. Cool Runnings neemt zijn personages totaal niet serieus en zet hen clichématig weg. De avonturen van de bobbers in het ijskoude Calgary zijn wel grappig. Best leuk om de bobbers die aan tropische sferen zijn gewend te zien worstelen in sneeuw en ijs. Erg overtrokken aangezet, maar wel vermakelijk. Het sfeertje is lekker luchtig. De humor is vooral flauw, maar werkt aanstekelijk. Cool Runnings van John Turteltaub is een amusante sportkomedie, waarvan het verhaaltje zo dwaas en overtrokken is dat je eigenlijk geen andere keus hebt dan meegaan in de dwaasheid. En dan is Cool Runnings best leuk.

Bekende titel met een nog bekender verhaal natuurlijk, 'losjes' gebaseerd op, en uit '93 alweer. De film kijken kwam er nooit van, maar echt interesse had ik er ook nooit voor want ik ben niet zo van de comedy en het imago dat me een beetje aan een kinder/familiefilm doen denken. Maar mede door de verhalen van collega's, dat dit zo'n leuke film was, dan toch maar eens geprobeerd. En het moet gezegd dat het allemaal wel wat Disneyachtig begint en zelfs aan de flauwe kant is met de duwkar wedstrijd. De eerste ontmoeting met Blitzer is ook op het randje, uiteraard heeft hij geen zin maar natuurlijk laat hij zich wel over halen. De Jamaicanen worden in die scene wel erg dom en goedlachs afgeschilderd. Uiteindelijk blijkt er niet zo heel veel voor nodig om Blitzer over te halen waarop de training kan beginnen. En het moet gezegd dat de film ondanks zijn voorspelbaarheid toch terrein wint en zowaar innemend genoemd kan worden. De trainingen gaan niet bepaald van een leien dakje en wordenet veel humor ingevuld, de bonding tussen de vier is best aardig te noemen. Hun aankomst in koudere oorden is ook best aardig, maar de eerste stappen op de baan is weer erg op het randje qua verschijning en mee gebrachte bob. Het is geen wonder dat ze belachelijk gemaakt worden, wel dat ze zo voor een proefrun naar beneden mogen. Wel aardig is hoe Blitzer, ondanks eigen sores en gemaakte fouten hé hoe onverwacht allemaal weer, toch een eenheid van die vier weten te maken en een 'bucket of rust' omtovert tot een blitse bob. Ach, vooruit... Cool Runnings is niet helemaal mijn ding, zoveel is duidelijk en het is een kwestie van plusjes en minnetjes. Maar al met al is het best een aardige film voor een keer, maar daar is het dan ook wel mee gezegd.