Schiave Bianche: Violenza In Amazzonia (1985)

Wat was dit nou weer voor een hopeloos geromantiseerd stukje kannibalendrama? De naam Cannibal Holocaust is alleen om marketing-technische redenen aan de film verbonden en het is al helemaal niet gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Dat verkooptrucje werd er toentertijd wel vaker bijgehaald. Waar de film nog wel behoorlijk hard begint met de dood van Catherine's ouders, mondt het al snel uit in een soort 'hoe-overleef-ik-deze-barre-omstandigheden-en-hoe-leer-ik-omgaan-met-de-killers-van-mijn-ouders-terwijl-ze-helemaal-niet-zo-slecht lijken'-drama. De voice-over dub van Catherine vertelt haar gebeurtenissen aan elkaar, maar vaak gebeurd er door het mateloos slechte acteerwerk op het beeld iets heel anders dan dat ze zegt. Rouwen om je ouders, maar ondertussen met een stoïcijns hoofd kijken naar het hoofd van je moeder op een spit. De shockfactor is na een half uur ook niet meer voelbaar en daar kunnen wat animal encounters en wat bloed niks meer aan veranderen. De make-up was niet bijzonder (uitgezonderd de gezicht-etende insecten), al helemaal niet als je met een ver-ingezoomde lens op een latex pak filmt om wonden te simuleren. Of die close-ups op ogen om emotie te tonen, terwijl hun blik net zo leeg is als het papiertje waar 'script' boven staat. Audray heeft verder wel een leuk koppie, wel mond dicht graag, en de soundtrack is niet zo briljant als het werk van Riz Ortolani, maar wel goed te genieten. De rest wil en zal ik snel vergeten.

Het zoveelste filmpje uit het kannibalen/koppensnellers genre of wat er op lijkt gezien en ja, overdaad schaadt. Aan de gore in dit soort filmpjes ben ik zo gewend geraakt dat het mij inmiddels Siberisch koud laat. De naaktscènes stelden verder ook niet veel voor evenals het romantische verhaaltje. De scène waarin Catherine wraak neemt op de dood van haar ouders vond ik gewoon zeer slecht en ongeloofwaardig. Wat deze film voor mij nog enigszins interessant maakt zijn de mooie beelden van het Amazone oerwoud. Zeer actueel nu omdat de verwoestingen die daarin worden aangericht nu volop in de belangstelling staan. Voor de rest vind ik dit een filmpje om snel te vergeten. 2,0*

Redelijke jungle film. Het kannibalen genre (zoals hij groot is gemaakt door de Italianen) liep hier al ruimschoots op zijn laatste benen. Maar dat weerhield Mario Gariazzo er niet van om toch nog de groene inferno in te trekken en een semi-kannibalen flick te maken (bewapend met een sample van Riz Ortolani's score uit Cannibal Holocaust). Ondanks dat het vermakelijk is en er hier en daar best wel wat genietbare gore in zit voelt Amazonia toch een beetje aan als een niemandsdalletje. Het is net ff niet bruut genoeg en niet sleazy genoeg. Elvire Audray is verder prima als halfnaakte Schiave Bianche, maar je mist wel een mannelijke karakterkop uit die Italiaanse cult scene. Een type Giovanni Lombardo Radice, Robert Kerman of Claudio Cassinelli had erg geholpen. Deze film werd in veel landen op een gegeven moment released als Cannibal Holocaust 2. Maar daar komt het nooit bij in de buurt. Leuk om gezien te hebben. Die Italiaanse jungle films hebben nou eenmaal hun charme. Maar niet memorabel genoeg voor een voldoende.