Bad Genius (2024)

Lynn [Callina Liang] is een intelligente, hardwerkende en voorbeeldige student die droomt van een opleiding tot pianist aan het prestigieuze Juilliard. Haar vader [Benedict Wong] werkt zich een slag in de rondte om Lynns droom in vervulling te gaan, maar Lynn beseft dat hij nooit genoeg geld bij elkaar kan verdienen om alle kosten te dekken. Dan wordt Lynn benaderd door Grace [Taylor Hickson] en miljonairszoon Samuel [Pat Stone] die hun geld inzetten om hun gebrek aan academisch vermogen (en inzet) te compenseren door Lynn een enorme som geld te bieden als ze hen helpt te frauderen bij hun wiskunde-examens. Als thriller vermomde satire maakt korte metten met een toetssysteem dat is ingericht ten gunste van jongeren uit rijke families en ten koste van arme jongeren en schetst op pijnlijke wijze het institutionele racisme van prestigieuze scholen die studenten met een migratieachtergrond gebruiken voor marketingdoeleinden om hun straatje schoon te vegen. Geslaagd als thriller, geslaagd als satire, vooral vanwege de ironische ontknoping.

Best een aardig filmpje dat alleen niet altijd lekker loopt qua tempo en soms dus die korte speelduur langer laat lijken. Zeker als er tijdens de eindexamens wordt gefraudeerd, dat is te veel herhalend. Ook probeert de film spanning te brengen maar dat lukt niet waardoor ik eerder ongeduld voelde. Niettemin, sympathiek gespeeld, leuk sfeertje, prima kijkvoer waar je ook weinig tegen kan hebben. Ja, de thematiek is wat uitgekauwd en e.e.a. is ook vrij ongeloofwaardig maar soms stoor ik mij daar niet aan. 3,0*.

Bad Genius is de remake van de Thaise film Chalard Games Goeng (2017). Ik las dat helaas pas toen ik de Amerikaanse versie al had gezien. In het algemeen verkies ik het origineel boven de Amerikaanse remake. Het zij zo. Moet ik maar beter opletten. Gelukkig is Bad Genius een vermakelijke film. Regisseur en coauteur J.C. Lee heeft in de Amerikaanse versie wat aanpassingen aangebracht die goed werken. Het basisverhaal over examenfraude is hetzelfde. Lee voorziet zijn hoofdpersonage Lynn echter van twee eigenschappen die maken dat zij scherp afsteekt tegen de gemiddelde student die blank is en rijke ouders heeft. Hij verleent haar armoedige leefomstandigheden die het haar moeilijk maken aansluiting te vinden bij de rijke studenten. Dat vindt Lee nog niet genoeg en hij voorziet haar ook nog eens van een migratieachtergrond. Lee maakt het maatschappelijke onderscheid groter dan in de originele film. De contrasten zijn niet erg subtiel, maar ze maken het gemakkelijk om met Lynn te sympathiseren. Verwacht trouwens geen verregaande maatschappijkritiek. De film houdt het simpel en accentueert slechts de contrasten tussen arm en bevoorrecht. Het wordt de kijker gemakkelijk gemaakt om zwart van wit te onderscheiden. Andere dingen zijn belangrijker. Veel belangrijker is het thrilleraspect. Het frauderen wordt spannend in beeld gebracht door het voortdurend invoegen van momentjes waarop het mis dreigt te gaan. De spanningsboog loopt gedurende het verloop op en staat vooral tegen het einde van de film strak gespannen. Behalve spannend is het frauderen trouwens ook fascinerend om te aanschouwen. De methoden die worden gebruikt zijn aangenaam inventief en dragen bij aan de vermakelijkheidsfactor. Bad Genius is geen hoogvlieger, maar doet zijn werk als thriller goed. De film is spannend en vermaakt. Prima dus.