Bird (2024)

Net als bv. Fish Tank toont de film het leven in een Engelse achterbuurt vol seks, drugs, geweld en bijpassende, eigentijdse muziek waar het opgroeien in een gebroken gezin en op straat niet makkelijk is. Ditmaal volgen we vier subverhalen rond de 12-jarige Bailey – die overigens haar mannetje staat – en doordat er aldoor drama en actie (of dreiging) is en de verhaallijnen telkens net iets anders verlopen dat je zou verwachten, blijft het verhaal boeiend. Het verhaal loopt zelfs enigszins onverwacht positief af hetgeen ermee te maken heeft dat het een come-of-age-film is zodat de droom van Bailey om net zo vrij als de vogels te zijn min of meer werkelijk wordt doordat ze een transformatie tot vrouw en een zekere verzoening doormaakt, daarbij geholpen door een mysterieuze en sprookjesachtige man, Bird geheten, die metaforisch voor de transformatie lijkt te staan. De grote kracht van de film zit echter in de beelden en de muziek (waaronder van Fontaines D.C.) die de film optillen naar een hoger artistiek niveau en ‘m echt laten vliegen.

Bug [Barry Keoghan] en Peyton [Jasmine Jobson] waren minderjarig toen hun dochter Bailey [Nykiya Adams]. Nu Bailey zelf een tiener is, zoekt ze naar iemand aan wie ze zich vast kan klampen in een onrustige tijd. Bug kondigt aan dat hij over een week gaat trouwen met Kayleigh [Frankie Box] en Peyton heeft het aangelegd met een agressieve nietsnut [James Nelson-Joyce]. Dan verschijnt een zonderlinge man [Franz Rogowski] die op zoek is naar zijn biologische vader. Magisch-realistisch sociaal drama is uitstekend geacteerd, maar waar is het verhaal?

Leuk, een sprookje. De film beviel me een stuk beter dan American Honey, die mij te voorspelbaar en ongevaarlijk was. Je zou kunnen zeggen dat de personages allemaal net wat te eenzijdig zijn, maar dat past wel goed bij de opzet. Je hebt de goeien en de slechten en daar zit weinig tussen. Alleen de vader draait op het einde wat bij. Het allereinde vond ik ook wel geinig. Ineens is Baily een vosje. Ik weet niet precies wat ik daarvan moet maken, maar het biedt ruimte voor interpretatie en dat zie je bij sprookjes eigenlijk niet vaak.