The Watchers (2024)

Shyamalan heeft duidelijk de talenten van haar vader geërfd. Dit met zowel de sterke als minder sterke punten. Met het zelf geschreven (geadapteerde) script en eigen regie weet ze een bijzonder sfeervolle en mysterieuze film neer te zetten in de eerste helft. Bij vlagen is het ook spannend. Al had er wel meer uitgehaald kunnen worden. De premise tot een goed einde schrijven is dan toch weer lastiger. De uiteindelijke premise met de folklore is onderhoudend, maar ook weinig verrassend en spannend. Het wordt dan wel tot een helder en duidelijk einde gebracht, maar had wat mij betreft meer ambigue en controversiëler mogen zijn. Wat dat betreft had de film voller voor de horror mogen gaan en dat je met enkele vragen zou achtergelaten worden. Een onderhoudende film met potentie, maar er had meer risico genomen mogen worden. Ik weet alleen niet of het bronmateriaal dat toestaat.

Regisseuse Ishana Shyamalan brengt haar langspeelfilmdebuut als een geheel dat ambitieus oogt, maar ietwat rommelig wordt ingevuld. Met name de context en uitdieping ontbreken te vaak, waardoor specifiek de eerste helft geregeld een afgeraffelde indruk maakt. Een grote troef is de hoofdrol van Dakota Fanning, die een ongemotiveerde indruk maakt. Haar personage is compleet ontdaan van emotie en/of eigenzinnigheid, waardoor het voor de kijker moeilijk is om actief met haar situatie mee te leven. Daarbij komt nog kijken dat Shyamalan slechts gematigd de spanning kan opvoeren en de finale te braaf voor de dag komt om dit te compenseren. Gelukkig hangt er een prettig sfeertje, ziet het er op visueel vlak goed uit en oogt de cameravoering doordacht, bovendien leent het concept zich voor genoeg mysterie om geen verveling toe te laten slaan. Enigszins teleurstellend vanwege de veelbelovende marketing, maar van teleurstellingen kan je leren. Hopelijk wordt het volgende project van dochter Shyamalan dus een ware voltreffer en wellicht wat toonaangevender voor haar eigen kwaliteiten. The Watchers had namelijk wat mij betreft zo door papa Shyamalan zelf gemaakt kunnen worden.

Een film van Ishana Night Shyamalan, al zie je toch duidelijk de invloeden van haar vader. Die kijkt als producer mee achter de schermen. Echte horror is het niet, en dat moet ook niet. Het is eerdere een mysterieuze griezelfilm met de nodige folklore. Toch wel mooi gedaan met de nodige sfeer. Dakota Fanning is leuk om bezig te zien, de rest is weinig bijzonder. En de plot zie je wel wat aankomen, maar echt storend is het niet. Net als de films van haar vader, is dit een film die je moet liggen. Liefhebbers van zijn films, zullen ook genieten van de dochter.