Spirit in the Blood (2024)

De film speelt zich voornamelijk af in een bos. Een veelgebruikte setting voor een horrorfilm. Een weids donker bos waarin je kunt verdwalen. Een bos heeft iets oorspronkelijks. Iets geheimzinnigs ook. Een bos is soms eeuwenoud en het is goed voorstelbaar dat in zo’n immens woud eeuwenoude machten schuilen. In Spirit in the Blood gelooft een groepje meiden dat zich een monster in de bossen ophoudt. De verdwijning van een klasgenootje voedt die gedachte. Het groepje meiden wil geen volgend slachtoffer zijn, onderwerpt zich aan een spiritueel ritueel en stelt zich tegen het monster teweer. Hoewel het verhaal daarover gaat, is het niet werkelijk dit verhaal dat wordt verteld. Eigenlijk gaat de film veel meer over het onderliggende. Over twee meiden die moeite hebben om zich in de wereld thuis te voelen. Beiden behoren niet tot de populaire groepjes op school. Beiden hebben op hun eigen manier te kampen met een moeilijke thuissituatie. Spirit in the Blood is een coming of age-film gestoken in een horrorentourage. De rituelen die de meiden uitvoeren dienen uiteraard om krachtig tegen het monster op te kunnen treden. De rituelen hebben echter niet alleen die functie. Ze dienen ook als een vorm van rebellie tegen de betuttelende druk die anderen (ouders. kerk, school) hun opleggen. Regisseur en schrijver Carly May Borgstrom gebruikt de horrormotieven om eigenlijk een heel aards verhaal te vertellen. Hoewel hier en daar scènes voorbijkomen die duidelijk op het horrorgenre zijn geënt, is Spirit in the Blood geen pure horrorfilm. Aan het eeinde wel eventjes. Dan wordt het zowaar nog een beetje bruut. Over de gehele linie drijft de film niet op brute scènes maar suddert veel meer in een onheilspellende en verstikkende sfeer. Het lukt Borgstrom om het gevoel op te wekken dat er iets in de bossen rondwaart. Het lukt Borgstrom ook om die dreiging mee te nemen in de belevingswereld van de meiden en er een interessant coming of age-verhaal van te maken.