Departing Seniors (2023)

De setting van een highschool zal de liefhebber van de slasher wel bekend voorkomen. In de meeste van de highschool-slashers draait het om een groep vrienden die door een (liefst gemaskerde) killer wordt belaagd. In Departing Seniors ligt dat iets anders. Niet met betrekking tot de killer. Die is gemaskerd. Wel wat het perspectief betreft. In deze film ligt het perspectief niet bij een groep lollige tieners, maar bij Javier. Hij is Mexicaans, homoseksueel, intelligent en een buitenbeentje. Hij wordt gepest door een groepje dat bestaat uit populaire leerlingen. Departing Seniors doet iets meer aan karakterbouw dan de gemiddelde slasher. De stereotypen zijn er natuurlijk, maar die worden iets ronder ingevuld dan we gewend zijn. De investering in de karakters maakt dat de film hinkt op twee gedachten. Aan de ene kant is daar het coming of age gedeelte dat de nadruk legt op de onderlinge relaties tussen de personages. Best ok. Leuke personages versus vervelende personages met gebruikmaking van spitse dialogen. Vermakelijk. Aan de andere kant is daar het slasher gedeelte dat niet uitblinkt in horrorwaardige kills of een sinistere sfeer. Dit onderdeel van de film is eigenlijk vrij tam. Geen bloed, geen gore. Geen spannende dreiging. De killer is daarbij enigszins fantasieloos vormgegeven en van een mysterie met betrekking tot de killer is weinig sprake. Ik had al vrij snel een verdachte op het oog en die bleek het uiteindelijk ook te zijn. Geen verrassing daar. Ik denk dat Departing Seniors een betere film zou zijn geweest als de maker een keuze had gemaakt en zich ofwel op het intermenselijke aspect ofwel op het horror aspect had gestort.