Thelma (2024)

De 93-jarige Thelma [June Squibb] verloor twee jaar geleden haar echtgenoot en wordt sindsdien nauwlettend in de gaten gehouden door haar dochter [Parker Posey] en haar schoonzoon [Clark Gregg]. Thelma’s 24-jarige kleinzoon Daniel [Fred Hechinger] staat altijd klaar haar te helpen. Wanneer ze $ 10.000 verliest door telefoonzwendel, besluit Thelma haar eigen boontjes te doppen. Daarvoor “leent” ze de scootmobiel van de eveneens hoogbejaarde Ben [Richard Roundtree]. Terwijl zij de dader proberen op te sporen, maakt Thelma’s familie zich grote zorgen. Geïnspireerd door een vrouw die een cameo heeft tijdens de aftiteling. Margolin probeert een variant te maken op Mission: Impossible, maar verder dan wat scherp gemonteerde shots van Squibb op de scootmobiel en een score die doet denken aan de Shaft-films waarmee Roundtree in de jaren 70 beroemd werd, komt hij niet. Squibb en Roundtree zijn aan leuk stel, maar het scenario is teleurstellend oppervlakkig en schippert ongemakkelijk tussen komedie en drama.

Ik kan kritieken over voorspelbaarheid absoluut begrijpen. De plotomschrijving van zorgt ook dat Thelma in grote lijnen met gemak uit te stippelen is, maar het was voor mij bijna onmogelijk om de personages geen ontzettend warm hart toe te dragen. Zij voerden me, samen met de klassiek klinkende soundtrack, mee op dit bizarre avontuur dat ons allen voorbereidt op de ouderdom die onvermijdelijk komen gaat. Dat geldt natuurlijk niet voor degenen die al zo'n ontzettend hoge leeftijd hebben bereikt of die juist niet zullen ha- Ahum. Ik geef hier een dikke negen aan en heb er weer 's een stukkie over geschreven.

Verwacht er als komedie maar niet veel van. Nauwelijks wat te lachen tenzij je oudjes humor grappig vindt. Dit is meer een drama. De acteurs en actrices doen het nog wel leuk maar het hele verhaal kon mij weinig boeien.