Back to Black (2024)

Regie en met name script zijn niet zo geweldig en van de hak op de takkerig. Dat gezegd hebbende doet de cast het echt verrassend goed (O'Connell stands out) en de muziek is natuurlijk nog steeds zalig. Vooral Tears Dry on their Own als afsluiter is een favorietje.

Geautoriseerde biografie van Amy Winehouse [Marisa Abela], wat tot gevolg heeft dat iedereen er zonder kleerscheuren afkomt. Fijn voor hen, maar het levert een buitengewoon saaie film zonder drama op. Abela zou niet misstaan in een playbackshow, maar ook zij is opgezadeld met een oppervlakkig script. Amy verpest haar carrière door drank en drugs, mede door haar relatie met junkie Blake [Jack O’Connell], die er ook buitengewoon genadig van af komt. Dan maar de vinger halfhartig wijzen naar de media en vooral geen duidelijkheid geven over de omstandigheden rondom Amy’s vroegtijdige dood. Een cash in, alleen voor haar diehard fans en voorzien van te veel liedjes en te weinig verhaal.

Niet de eerste en ook niet de laatste biopic, alleen is er nu wat meer kritiek. Het is ook vrij snel, meestal komt dit veel later na het overlijden of carrière van een bekende naam. Dat Amy Winehouse en eigenfilm verdient, is sowieso wel terecht. En de kritiek is ook niet helemaal onterecht. De vader van Amy en vriendje Blake komen er iets te goed vanaf in deze film. Qua script valt het verder best nog heel goed mee, al wordt het ook niet meer dan een Hollywoodverhaal met een rise & fall. Al is dat wel het leven van de ster natuurlijk... Maar ik ben wel een Amy Winehouse fan, en dat helpt bij een biopic over een muzikale artiest. De film focust vooral op de teksten van haar songs die ze geschreven heeft over haar eigen ervaringen. En dat komt wel goed naar voren. De film valt vrij goed mee, we hebben al mindere biopics gehad laatste tijd. En de troef in de film is toch wel Marisa Abela in de hoofdrol die de zeer moeilijke taak had om Amy te vertolken. Ze doet dat ongelofelijk goed en bovendien zingt ze ook zelf de songs in de film. Conclusie is dat de film iets te standaard is qua verhaal en misschien wat te vroeg komt. Maar met Marisa Abela zet één van de betere biopic prestaties neer. Als film is dit best wel goed en fans zullen hier best van genieten, als je je niet te druk maakt over de rol van Mitch en Blake.