Onder de Blote Hemel (2023)

Mooi weergegeven verhaal van een onderbelicht onderwerp namelijk mensen (ouders) met een licht verstandelijke beperking. Het komt steeds vaker voor in de maatschappij dat éénoudergezinnen een kind of kinderen moet opvoeden waarbij de ouder/opvoeder een licht verstandelijke beperking heeft. Deze film brengt een zeer onderbelicht onderwerp prachtig, pijnlijk en zeer boeiend weer in "Onder de blote hemel"

Weinig waarachtig jeugddrama over Elvie [Ylse Ringeling], die met haar verstandelijk beperkte moeder Emma [Rifka Lodeizen] in een stacaravan op de boscamping van haar opa [Johan Leysen] woont. Opa houdt altijd een oogje in het zeil, tot hij door een ongeluk op krukken moet lopen. Dan is Elvie steeds meer op haarzelf aangewezen. Daardoor wordt de relatie met haar moeder steeds slechter. Het verhaal speelt zich af tijdens de zomer, zodat Elvie altijd buiten kan spelen. Je vraagt je af hoe ze het in de wintermaanden heeft uitgehouden. Geen woord over Elvies vader overigens en Sijbesma’s zwaarmoedige regie is geen compensatie voor Ringeling houterige acteerwerk en Lodeizens gemanierde spel. Leysen en Joy Wielkens (als de begripvolle moeder van twee kinderen met wie Elvis bevriend raakt) hebben de beste momenten.

Goeie film over een meisje die samen met haar verstandelijk beperkte moeder op een camping woont. De scheve verhouding tussen moeder en dochter is waar het hier om draait. En de omgang tussen die twee is uitstekend neergezet. Goed acteerwerk van de drie hoofdrolspelers is hier zeker debet aan, waarbij Rifka Lodeizen op het randje van overacting balanceert. Met gemak 3.5 sterren.