Baby Blue (2023)

Man man toch, weer een enerverende film met een bende onuitstaanbare tieners in een echte afschuwelijke film, en ik weet het geen beoordelingen als je hem niet uitkijkt, maar dat is mij echt niet gelukt, lijkt mij eerder iets voor de jeugd....

Keek vlot weg! Aan het einde te zien zou er een vervolg kunnen komen

Aparte horrorfilm waarin regisseur Adam Mason verschillende soorten ideeën bij elkaar propt in de hoop er iets lolligs uit te krijgen. Baby Blue is daarmee best genietbaar, al is het maar door de bijzonder sterk aangezette hoofdrollen. Specifiek Cyrus Arnold acteert zonder rem en eigenlijk hoort dat negatief opgevat te worden, maar zijn doorgeslagen acteerprestatie zorgt er wel voor dat je als kijker voortdurend geboeid blijft kijken. Anthony Turpel is echter de grote winnaar als bovennatuurlijke seriemoordenaar, die wat kleur brengt aan de productie met zijn zelfbewuste aanwezigheid. Mason regisseert verder met genoeg visueel gevoel, maar probeert uiteindelijk te veel. De inhoud is een grote chaos en slaat als een tang op een varken door de volstrekt bezopen concepten die achter elkaar naar voren worden gevuurd, maar het kijkt stiekem ontzettend lekker weg. Bovendien duurt het gebeuren enkel 90 minuten.