Incroyable Mais Vrai (2022)

Alain [Alain Chabat] en Marie [Léa Drucker] betrekken een huis met een magische doorgang en Alains college Gérard [Benoît Magimel] heeft een ‘ongelofelijke’ transplantatie ondergaan waar hij zijn vriendin [Anaïs Demoustier] een groot plezier mee heeft gedaan. Meer duidelijkheid geven over het plot zou het laatste beetje hoop op enig plezier bij het zien van deze film definitief doen vervliegen, dus laat ik volstaan met te zegen dat Dupieux twee flauwe ‘grappen’ op erbarmelijke wijze heeft uitgewerkt en dat het enige wat ‘ongelofelijk maar waar’ is aan deze film, het feit is dat hij hier bij meerdere instanties geld voor heeft weten bijeen te sprokkelen. Duurt amper 70 minuten, maar het voelt als een eeuwigheid. Alleen op papier een komedie.

Aan de eerste reacties te zien is dit een gevalletjue love it or hate it. Ik zit in #teamlove. Quentin Dupieux is hard op weg een van mijn favoriete regisseurs te worden. Hij is het denk ik al. Zijn absurdisme blijft (mij) verrassen, ook omdat hij weigert keer op keer dezelfde film te maken. Bij Deerskin zat de humor tussen de regels, Mandibules ging richting échte komedie, en hier zit het er een beetje tussenin. Knap vind ik het dat de scènes over de elektronische penis qua 'grappigheid' niet al te zwaar op de penis leunen. Het is allemaal veel subtieler dan dat, het zit hem in gezichtsuitdrukkingen, camerashots, stopwoordjes, en was net zo grappig geweest als het over een oor of een hand was gegaan. Anders dan bij zijn eerdere films ligt het thema - de midlifecrisis - er dit keer vrij dik bovenop, maar hoewel je er als kijker waarschijnlijk niet over twijfelt aan welke kant je staat, is het voor de personages anders: zowel hij als zij is tevreden met de gemaakte keuze. 74 minuten is trouwens een prima lengte voor een film. Niet voor elke film natuurlijk, maar er zijn genoeg films van minstens anderhalf uur die ervan opknappen als je er een kwartiertje uitknipt.

Met een Dupieux weet je dat je geen normale film hoeft te verwachten. Niet dat het hier extreem gek verloopt, maar die tunnel onder het nieuwe huis van Alain en Marie brengt toch wel wat te weeg. Het leidt tot een nietsontziende idee-fixe die totaal uit de hand loopt. Daarnaast heb je de contacten met de baas van Alain wie op zijn zachtst gezegd bizar te noemen is. Die mechanische penis leidt het in, maar er scheelt wel wat meer aan die man. Prima speelduur van de film inderdaad. Alles wat langer zou geduurd hebben, had afbreuk gedaan aan het geheel. Surrealistisch en absurd gespekt met de droge humor van Dupieux. Niet zijn beste, maar verder zeker verteerbaar.