Chiwawa-chan (2019)

Fijn fijn fijn. Ninomiya's eerste film was een enorme opluchting, want na een jaar of 7/8 zonder 5* film had ik eindelijk weer eens een volle score vast. Dat schept alleen wel verwachtingen voor de volgende film natuurlijk, dus wanneer Chiwawa eindelijk aangekondigd was had ik toch ook een beetje schrik dat de film het niet zou kunnen waarmaken. Gelukkig niks van dat. Ninomiya laat hier zien dat z'n eerste film absoluut geen toevalstreffer was. Niet dat Chiwawa die film echt kan evenaren, maar daar had ik verder ook niet op gerekend. Ik ben al lang blij dat Ninomiya hier laat zien dat hij een eigen stijl heeft die hij op verschillende manieren kan toepassen. Want hoewel de intro nog rederlijk levendig en feestelijk is, is dit een film die met de minuut wat duisterder en introspectiever wordt. Ik vond het thema mooi en menselijk uitgewerkt, eerder uitzonderlijk voor een film die vooral "club kids" als z'n hoofdpersonages kiest. En dat alles zonder veel in te boeten op de typische stijl van Ninomiya. Mee, voor mij bevestiging dat Ninomiya wel een tijdje kan blijven meedraaien. Chiwawa viel me 200% mee, het type film waar ik gevoelig voor ben. 4.5* en een uitgebreide review

Zoals bijna iedereen al opmerkt een kruising tussen Spring Breakers en The World of Kanako. Twee geweldige films. Jammer wel dat Ninomiya de film van Korine een paar keer plagieert. Ik vind Chiwawa verder beter geslaagd dan The Limit of Sleeping Beauty, maar heb er nog steeds genoeg problemen mee. Op de beste momenten is dit echter (opnieuw) heel fijn, vooral de scènes met Asano zijn goud. Wel te merken dat het een manga-verfilming is, vooral met die immer gemutste aspirant-filmmaker. Die manga is overigens uit de jaren 90, terwijl de film juist wel echt de huidige jonge generatie portretteert. Andere Okazaki-verfilmingen zijn bijvoorbeeld Helter Skelter en River's Edge. Bij die laatste film vraagt Onderhond zich af waarom de film zich in de jaren 90 afspeelt, maar dat is dus omdat die manga ook uit de jaren 90 is.

Zalig, Dat ik fan ben van kleurrijke filmpjes is geen geheim en dit is wederom een heerlijk kleurenfestijn. Film deed me inderdaad vooral denken aan The World of Kanako met wellicht een klein vleugje Spring Breakers. Plagiaat is me zodoende ook niet echt opgevallen. Maakt ook verder niet zoveel uit, deze film pakt dat stukje eigenlijk ook wel iets grootser uit dan Spring Breakers dat doet. Die dansscènes zijn wel echt fantastisch. Al mag Ken de volgende keer de bikini's van alle dames best matchen (zo'n zebra ding met roze broekje is eigenlijk wel zonde). Nu is er geen regisseur die dat doet (ja Korine, maar die had "maar" 3/4 dames), maar Ken zou best iemand kunnen zijn die dat zou doen. Mja budget/logistiek dingetje denk ik dan vooral. Ook absoluut geen kritiek, het toont alleen maar dat hij zijn standaard wel echt heul hoog heeft gezet. Zoals gezegd is dit wederom een zeer kleurrijk filmpje. Blijf het indrukwekkend vinden; draagt iemand een groen shirt? Dan kan je er donder op zeggen dat je in de achtergrond ergens iets groens ziet. Dat soort simpele dingen maken een shot zoveel mooier maar 99% van de regisseurs doet het gewoon niet. Hopelijk blijft Ken nog lang films maken, want ik kan hier echt geen genoeg van krijgen. Enige kritiek puntje is dat de scènes zonder Chiwawa niet altijd even interessant zijn. Het is vooral Chiwawa en het drama om haar heen dat hier de show steelt. Leuke bijrol ook van Asano. Doe daarbij wederom subliem sounddesign en je hebt wéér een fantastisch filmpje. 4.5*