La Petite Fille Qui Aimait Trop les Allumettes (2017)

Duistere, om niet te zeggen morsige, film over een vader die met z'n twee zoons geïsoleerd in een afgelegen landhuis in de bossen leeft en nieuwsgierige pottenkijkers uit het dorp met zijn geweer van z'n erf verjaagt. Als hij plotseling komt te overlijden zijn de twee kinderen op zichzelf aangewezen. Maar ze vertrouwen elkaar niet en hebben ook geen idee hoe het verder moet. De moeder is jaren geleden al overleden en haar dood is omringt door raadsels. De jongens proberen ieder op hun eigen manier 'het geheim' te ontrafelen. Lekker griezelen, denk je dan. Nou, dat valt tegen. Al gebeurt er genoeg. 'Disturbing stuff' zouden de Amerikanen zeggen, en ook al is het een (Frans)Canadese film, hij ademt toch een Noord-Amerikaanse sfeer. In de verte heeft de film wel wat verwantschap met een film als 'Dogtooth' van Yorgos Lanthimos of met het werk van Gaspar Noé. De zoektocht van de twee broers naar hoe te overleven en de ontdekkingen die ze daarbij doen is best indrukwekkend. Pas tegen het einde komt er wat licht in de duisternis en wordt ook duidelijk wat er in het verleden is gebeurd en waar de titel naar verwijst. Geen simpel niemendalletje, deze film.